Брат на светиот Василиј Велики. Најпрво беше презвитер, зашто беше оженет, а кога умре жена му, блажената Теозва, го избраа и го посветија за епископ во Ниса. Се одликуваше со огромна светска ученост и духовен опит.
Учествуваше на Вториот Вселенски Собор. Се мисли дека тој го составил вториот дел од Символот на Верата. Голем беседник, толкувач на Светото Писмо и богослов.
Заради поразот што го претрпеа од него, аријанците се имаа особено настрвено против него како кон страшен противник, па во времето на царот Валент, нивниот едномисленик, успеаја да го симнат од епископската столица и најнакрај да го протераат во прогонство. Во прогонство помина осум години трпејќи секакви беди и понижувања.
Најпосле се упокои во длабока старост на крајот од 4 век и се пресели во Царството Божјо, останувајќи големо светило на Црквата низ вековите.
Народни обичаи и верувања
Овој светител направил многу за ширењето на верата и развојот на христијанството. Светителот умрел во сиромаштија, но, според преданието, никогаш не се пожалил на тоа. Својот живот го посветил на заштита на правдата и на невините, како и на воспоставување на православието во христијанството. Тој ги научи луѓето да најдат сила да им простат на оние што им згрешиле.
Секој верник треба да се моли денес изговарајќи ги овие зборови:
Боже на нашите татковци, постапувај со нас секогаш според Твојата кротост, не оставај нè со Твојата милост, туку уредувај ни го животот во мир со нивните молитви.
