Иако поминаа седум дена од силното снежно невреме, Ивањица се уште е обземена од снег и мраз. Пожарникарите и членовите на локалниот Црвен крст секојдневно мака мачат да стигнат до домовите во кои има снег, за да им донесат лекови и храна на старите и болните граѓани.
И во градот има речиси половина метар снег, а жителите мораат со лопати да го расчистат патот до своите домови. Сепак, Слободан Бешевиќ се разликува од другите, бидејќи и покрај хендикепот и годините, тој е лопата во кошула со кратки ракави.
– Ја газам осмата деценија, но зимата се уште не ми се вовлекла во коски. Сакам ладно време, ме мачи жештината, во маица и шорцеви сум и не ми пречи студот. Кога ме гледаат како вака облечен го чистам снегот, многу луѓе се вртат наоколу. Не дозволувам годините да ме надминат, сè уште ја извршувам целата физичка работа со леснотија. Варосувам, косам, средувам тревници со тримери, работам и за мои роднини, нема работа што би ја одбил ако е во моја моќ да ја работам, рече Слободан.
-Играв фудбал, спортски тип сум, секогаш бев активен и ангажиран со работа без разлика на времето. Знаете како вели старата поговорка „Работа создаде и издржи човек“, мрзеливоста е полоша од болеста – рече овој жител на Ивањица.
Штом пропеат првите петли, Слободан станува, а тоа освен работата е и неговата тајна на виталноста и младоста. Истото ја советува и помладата генерација. Апсолутно нема дилема дека Слободан е омилен лик на неговите простори, бидејќи нема снег што не може да го совлада.
