Последната недела од Велигденскиот пост се нарекува и Цветна Недела.
Влеговме во шестата и последна недела од Велигденскиот пост, кој зазема посебно место во православниот календар – Цветници . Оваа недела носи длабоко духовно значење затоа што нè воведува во најсветиот дел од постот – Светата недела, кога се одбележуваат деновите на Христовото страдање пред Велигден. Цветници или Цветна недела се слават во спомен на Христовото свечено влегување во Ерусалим, кога народот и децата го пречекаа мавтајќи со палмови гранчиња, цвеќиња и извикувајќи: „Осана на Синот Давид!“.
Во нашите краишта верниците на тој ден во црква носат гранчиња од врба, кои симболично ги заменуваат палмите, а кои во текот на целата година се осветуваат и чуваат во домовите како благослов и заштита. Во оваа недела се празнуваат и други значајни празници: Благовештение и Лазарева сабота (Врбица), што дополнително ја продлабочува духовната подготовка за Велигден.
Верувања и обичаи за Цветници
Цветници се смета за ден на радост и славење, а се верува дека овој настан носи мир и просперитет, и духовно и материјално. Во некои региони, се верува дека гранчињата од врба носат добро здравје, а жените кои сакаат да зачнат се надеваат дека осветените гранчиња ќе им помогнат да ја остварат својата желба. Затоа често ги носеа со себе или ги ставаа под перниците.
Исто така, Цветници се сметаа за ден за нов почеток. Се веруваше дека тоа е моментот кога новите бизниси и планови можат да бидат успешни, бидејќи влегувањето на Христос во Ерусалим го означува почетокот на нешто големо и свето. На овој празник младите си подаруваат цвеќе, па затоа на Цвети е обичај да се подарува цвеќе на саканата личност.
Се веруваше дека кој прв ќе стигне и ќе го бере цветот, има право на една желба која сигурно ќе му се исполни, ако силно верува. Цветници е исто така еден од деновите кога е дозволено да се јаде риба, а православните верници влегуваат во последната недела од Великиот пост, неделата на страстите, смртта и воскресението.
Духовна подготовка за Велигден
Иако Цветници е празник на радоста, тој носи и длабока духовна симболика. Овој празник не повикува да ги очистиме нашите мисли, смирението, милосрдието и покајанието, како подготовка за најважниот христијански празник – Велигден. На овој празник се препорачува да се посветиме на духовниот развој преку молитва, љубов кон ближниот, како и славење на празникот на новиот живот кој доаѓа со Велигден.
Светите денови пред нас, како и почитуваните обичаи, нè повикуваат да застанеме и да се слушаме себеси, да размислиме за нашите следни чекори и да бидеме подготвени за нов почеток.
