Обичајот за миење на иконата е поврзан со овој ден.
Обичаите на овој ден
Овој датум е запишан со црвени букви во календарот, што значи дека не треба да се занимавате со домашна или друга работа.
Обичајот за миење на иконата е поврзан со оваа слава. Обичајот за миење на иконите значел дека на овој ден иконите се изнесуваат од куќата после појадок до реката или бунарот и се мијат. Иконите беа избришани со крпа натопена во вода.
Иако обичајот одамна исчезнал, тогаш се верувало дека тој што нема да ја измие иконата ќе биде казнет, а таа година ќе му ги одземат рацете и нозете.
Свети Јован е наречен Крстител затоа што го крстил Исус Христос во реката Јордан . Затоа во нашиот народ постои обичај луѓето да се браќаат и кумови на Јован , бидејќи Јован се смета за модел на карактер и чесност.
Тој крстил многу христијани во реката Јордан, што докажува дека постоел како историска личност. Традицијата вели дека Јован ги крстил и оние кои се покајале затоа што веднаш не поверувале во христијанството.
Водел потполно аскетски живот, хранејќи се исклучиво со инсекти и мед, а секогаш бил облечен во кожа од камила.
Историските податоци сведочат дека Јован бил погубен во времето на кралот Ирод. Бил осуден на смрт поради практикување христијанство, кој потоа бил заробен, а бил убиен така што му ја отсекле главата.
Неговата десна рака, онаа со која грабна вода од Јордан кога го крсти Исус Христос, сè уште е во сопственост на СПЦ, а се чува во манастирот во Цетиње.
Раката во Европа ја донеле витезите од Малта, кои му ја подариле на рускиот цар Николај. Подоцна, руските витези емигрирани од Русија им го довериле на чување на Србите, односно на кралската династија Караѓорѓевиќ, во знак на благодарност што нашата земја ги прифатила сите бегалци.
Раката на свети Јован најпрво била чувана во Српската патријаршија, а во 1941 година, пред инвазијата на Германците, била однесена во манастирот Острог, каде што ја оставил на чување кралот Петар II Караѓореѓовиќ.
