Душан верува дека ова се 3 важни правила за постигнување на целта.
Благојевиќ Душан е познат како лајф коуч, кој е инспирација за многу луѓе за различни животни прашања, но можеби најдоминантна е неговата трансформација.
Во еден момент, Душан тежел 155 килограми и вели дека оваа глад доаѓала од празна душа, а не од неговиот стомак.
„Ми требаше долго време да сфатам дека гладот ретко доаѓа од празен стомак. Многу почесто е празна душа. Тоа беше најголемата причина за мојата дебелина и таа ненаситна глад.“
Борбата беше тешка, но на крајот, со волја, тој успеа да ја постигне својата цел и да изгуби над 70 килограми.
Дисциплина, посветеност и добри навики – Душан верува дека ова се 3 важни правила за постигнување на целта.
„Во моментот кога човек јаде, се чувствува добро, но подоцна станува сè потешко и потешко. Секако, кога едно младо момче ќе стане маж и ќе сака да има девојка и ќе сфати дека не е толку популарен, станува многу тешко. Пелтечев, имав прекумерна тежина… Потоа човек почнува да се мачи… Дали треба да ги обвинува сите околу него и да покажува со познатиот прст, а да не гледа дека сите други покажуваат кон него… Дали треба да вика низ прозорецот и да бара помош или да се погледне во огледало… Сфатив дека ако сакам да сменам нешто, морам да се сменам себеси“, изјави Душан за Курир.
Душан откри кој му дал најголема поддршка и призна дека една реченица од неговите најблиски била клучна за да го промени животот и да ослабе над 70 килограми.
„Најголемата сила за мене беше Господ. Секој човек што тргнува по патот на самоспознанието и желбата да го победи пониското јас се соочува со моментот кога сака да се откаже од сè. Најлошо е кога тргнува по патот на животот. Сите околу мене со најдобри намери велеа дека треба да ослабам, освен мојот татко. Тој мудро молчеше и еднаш ми рече: „Сине, не се сомневам дека ќе ослабеш, знам дека сакаш, само треба да одлучиш“… Ја позајмив таа самодоверба од него и почнав да се борам, подоцна со помош на кум кој ме тренираше како во филмот „Роки“ и ми даваше сила“, рече Душан.
Благојевиќ, исто така, призна дека не треба да оди по патот на гладувањето бидејќи лично искусил колку е тоа лошо.
– Се изгладнував и мислев дека сум дебела затоа што јадам и дека повеќе не треба да јадам. Мислев дека тоа е решението и дека сум паметен. Сè треба да се направи полека и постепено. Проблемот е што се саботираме самите себеси и не сме одговорни. Велиме дека ќе тренираме од понеделник или ќе си легнам рано, а ние не го правиме тоа. Со текот на годините, сфатив дека најважно е да го исполниш ветувањето што си го даваш себеси, бидејќи на крајот можеш да си веруваш само себеси. Големите чекори не се важни, малите се поважни бидејќи мора да се почне од нешто. Еднаш прочитав дека човек кој поместува планини едноставно започнал од едно камче. Ајде сите заедно да се фокусираме на тие камења, еден по еден, и на крајот ќе ја поместиме карпата – советуваше Благојевиќ.
