Не се работи само за задоцнето родителство, туку и за голема возрасна разлика меѓу родителите – дури 31 година
Родителството во доцниот живот отсекогаш било контроверзна тема, а ова момче ја сподели својата приказна.
Кога се родил, татко му имал 54, а мајка само 23 години – значи, не се работи само за задоцнето родителство, туку и голема возрасна разлика меѓу родителите – дури 31. Еве како се снашол со Сето тоа. Неговата приказна беше споделена од Мајкл Холанд на форумот Редит, а ние ја пренесуваме во целост:
– Како изгледа детството со постари родители? Од мое искуство – одлично! Татко ми имаше 54 години кога ме имаше. Мајка имаше 23. Можеби не ви изгледа така, но јас сум планирано и со нетрпение очекувано дете.
Во периодот до петтата година секој ден ми изгледаше идентично: тато се враќаше од работа (работеше како чувар на факултет) и веднаш ми се посветуваше. Остатокот од вечерта би го поминале гушкани на каучот, исто како на сликата.
Не бев типично машко дете, кое најмногу се врзува за мајка си. Напротив, плачев секогаш кога мајка ми отиде да ме земе од него. Така беше од времето кога се родив, па се до почетокот на школувањето.
На сликата погоре, јас сум најмалиот, седам на столчето до татко ми. Зад мене е мојот брат Рони, а лево е мојата сестра Рози. Моите родители се разведоа во 1995 година и мајка ми не однесе во Арканзас. Таму добро се забавувавме, но ми недостигаше татко ми и сакав да бидам со него. Така еден ден седна, возеше скоро 2 дена без престан од Јужна Каролина до Арканзас и ме зема.
Во тие училишни години летото го поминував со мајка ми. Раскинала со момчето за кое отишла во Арканзас и си нашла ново. Тоа лето отиде на тридневен пат со тој нов дечко и не остави дома. Вториот ден се исплашив и тато повторно дојде да ме земе.
Јас и тато живеевме сами неколку години. Работевме на нашето семејно стебло за време на викендите со месеци. Опфативме повеќе од 100 години семејна историја. Ме научи како да риби, како да пукам, како да се однесувам. И за мојот 10-ти роденден, татко ми направи нешто што никогаш порано или оттогаш не го направил, во моите 33 години.
Ми даде да се возиме заедно со мал авион. Не знам како го среди и колку го чинеше. Знам само дека овој човек ја победи својата страшна фобија од летање за да ја исполни најголемата желба на својот 10-годишен син. Тоа беше пред 23 години и се сеќавам на тој ден како да беше вчера.
Го изгубив татко ми на 12.10. 2019 година во 15:35 часот. И знаете што? Тој неверојатен човек, мојот херој, се држеше додека не успеав да му кажам колку го сакам. Дури кога заминав, тој почина.
Како е да се има стар татко? Неверојатно убаво. Те сакам тато.
