Податоците покажуваат ниска стапка на невработеност, но и голем недостиг на работна сила.
Црна Гора влегува во туристичката сезона со изразен недостиг на работници, поради што работодавачите сè почесто бараат работници од подалечни земји, бидејќи интересот од регионот опаѓа. Како главни причини се наведуваат неповолни услови за работа и конкуренцијата од други туристички дестинации, пред сè Хрватска.
Иако стапката на невработеност е релативно ниска, сè уште има голем број пријавени невработени лица, но и илјадници отворени работни места, особено во сезоната. Се организираат саеми за вработување, но побарувачката сè уште не се задоволува.
Раст на побарувачката, но недостиг на работници
Стручњаците објаснуваат дека ова е структурен проблем кој трае со години. Туризмот расте, побарувачката расте, но бројот на достапни работници не го следи тој тренд.
Една од причините е конкуренцијата од Хрватска и западноевропските земји. Работниците од регионот денес имаат повеќе опции, а многумина заминуваат во Германија, Австрија и Скандинавија, каде платите се значително повисоки.
Во туризмот во Хрватска се потребни околу 70.000 работници, додека Црна Гора има потреба од околу 25.000.
Плати до 3.000 евра, но недостиг на кадар
Во сезоната, келнерите заработуваат од 1.200 до 1.600 евра, готвачите од 1.800 до 2.500 евра, а шефовите на кујни и до 3.000 евра.
И покрај тоа, недостигот на квалификувани работници останува голем, особено готвачи, пица мајстори и специјализиран персонал.
Зошто работниците заминуваат?
Покрај платите, проблем се и условите за работа — долги смени, интензивно темпо и несигурен сместувачки услов.
Работниците често истакнуваат дека разликата помеѓу тоа што им е ветено и реалните услови влијае врз нивната одлука да не се враќаат повторно.
Влијание врз туризмот
Недостигот на работна сила директно влијае врз квалитетот на услугата и можноста за проширување на капацитетите.
Сезоната е кратка, а доцнењето во пополнување на работните места создава притисок врз целиот туристички сектор.
Заклучок
Регионот се бори за истите работници. Прашањето веќе не е само зошто луѓето заминуваат, туку што треба да се понуди за тие да останат.
