Велат дека славната Лив Улман својата најголема љубов ја доживеала со познатиот белградски новинар и плејбој Драган Бабиќ, но не успеале да ја изградат среќата на туѓа несреќа.
Познатата норвешка актерка Лив Улман во декември ќе наполни 86 години. Таа ја стекна славата во 1960-тите играјќи сложени ликови во филмовите на шведскиот режисер Ингмар Бергман и беше симбол на уметничкото кино.
Успесите во делата на Ингмар Бергман и овозможија на убавата актерка да го докаже статусот на ѕвезда во Холивуд, но на крајот се врати во европската кинематографија – „Кога снимав филм во Америка, Ванеса Редгрејв ме бркаше да донирам пари за некои револуции, а Џејн Фонда Секогаш барав инструктор за да ми го поправи акцентот Во Холивуд, актерите се вреднуваат според сумата на пари што ја добиваат за некоја улога, и затоа никогаш не сонував да работам таму Вреди, не само во очите на продуцентите, туку и во јавноста“, рече таа во една прилика.
Лив Улман не е обична филмска ѕвезда. Таа се покажа во театарот, стана амбасадор на добра волја на УНИЦЕФ, напиша две книги со мемоари, се обиде како новинарка и режисерка.
Ран живот и кариера
Актерката, која многумина ја сметаат за национално богатство на Норвешка, е родена на 16 декември 1938 година во Токио. Таму привремено работеше нејзиниот татко, инженер во воздухопловната индустрија. Таа пораснала во Трондхајм, но живеела во Канада за време на Втората светска војна.
Таа изгради брилијантна кариера играјќи сложени психолошки ликови во филмовите на Бергамно, за што доби блескави пофалби од критичарите. Така, Американското здружение на филмски критичари три пати ја прогласи за најдобра актерка . Еднаш доби Златен глобус и двапати беше номинирана за Оскар, што е големо достигнување за актерка која глумела во филмови од неанглиско говорно подрачје. Улогите во делата на Ингмар Бергман, особено онаа во филмот „Сцени од брачниот живот“, ја направија Лив меѓународна феминистичка и културна икона во текот на седумдесетите, а нејзиниот нордиски изглед и исклучителната убавина беа олицетворение на модниот вкус на таа ера. Затоа Бејб Буел, гледајќи ја сликата на Улман на насловната страница на магазинот „Вог“, и го даде името на ќерката што ја доби со Стивен Тајлер, познатата актерка денес.
Лив Улман се покажа и на Бродвеј, а беше номинирана за наградата Тони за улогите во „Куќа на кукла“ на Ибзен и „Ана Кристи“ на Јуџин О’Нил. Заедно со својата одлична актерска кариера, Лив напиша и два мемоари „Промени“ и „Избори“, а потоа реши неповратно да се пресели од другата страна на камерата и да работи како режисер. И таа беше толку добра во тоа што големиот Бергман напиша сценарио за неа.
За време на посетата на Белград пред дваесет години, таа го изјави своето животно кредо како одговор на новинарско прашање за тоа како се снаоѓа во средната возраст: „Имам педесет и осум години и се чувствувам одлично, посилно од кога било. Кога имав четириесет, тие рекоа Замислете што ме чека во шеесеттите години.
