Поради љубовната приказна на Махира, многумина не можеа да ги задржат солзите, а потоа среде ноќ ги почувствува најлошите судови на својот грб.
Во јавноста стана позната како Махира Ахмиш, Босанка која животот им го посвети на својот болен сопруг и децата. Битката ја водеше 16 години, беше столбот на семејството, за неа немаше машка и женска работа, се мораше сама да прави. Имаше јасна цел пред себе, правеше се за да ја задржи смеата во нивната куќа, без разлика колку е тешка ситуацијата. За жал, по повеќе од една и пол деценија, сопругот почина и покрај сите напори на лекарите да му ја подобрат состојбата. Луѓето ја тешеа, ја бодреа, зборуваа високо за неа, нејзиното име стана синоним за храброст и хуманост. Кога животот и дал можност повторно да се заљуби, после неизмерно страдање, се се променило преку ноќ. Стана жена која облече венчаница, а на нејзиниот покоен сопруг не ни олади“, како што рекоа мештаните. Оттогаш, тој се соочи со бројни осуди, а неговата наклонетост исчезна. На нејзина страна останаа многу помалку луѓе кои вистински ја разбираат и поддржуваат.
Таа денеска го носи презимето Хајдарпашиќ, а среќата повторно ја почувствува кај Саладин. Тие се венчаа во 2023 година, Махира блескаше во бела венчаница со долги ракави покриена со светки и облечена во огромен превез направен од неколку слоеви тул. Тоа беше почеток на ново поглавје во нејзиниот живот.
– Беше многу тешко, се разбира. Зад мене се долги 16 години на малку тежок начин на живот, но не се жалам. И тоа беше тежок, но среќен живот. Сум кажал претходно и пак ќе повторам, тоа беше мојот пат, тоа беше мојата судбина од Алах, која ја прифатив. Некако херојски го предложив… Еве, сега Алах ме награди на овој свет, а се надевам и на ахирет. Знам дека не направив ништо лошо. Чист сум пред Бога, чист сум пред нормални луѓе – изјави неодамна Махира во интервју за „Азра“.
Таа истакна дека злонамерните коментари не ја повредиле, бидејќи знае дека не направила ништо лошо.
– Навистина не се, бидејќи знам дека не правам ништо лошо, знам дека според исламот жената е должна да се мажи. Не направив никаква грешка. Сè правев нормално, по морални принципи, така што не ме засегаат коментарите на безделничи. Тоа најмногу го кажуваа луѓе кои немаат врска со нивниот живот. Махира им пречи, сите им пречат, не само Махира. Така што тоа воопшто не ме погоди, бидејќи знам дека не правам ништо лошо. А моите успеси сведочат дека не грешам, тие се во низа, фала богу – искрен е Хајдарпашиќ.
А потоа нагласи дека синот и ќерката од претходниот брак одлично се сложувале со Саладин, а тој ги прифатил како свои деца.
– Тоа се наши деца. Прекрасно е, фала богу, децата се навикнаа на него, Саладин се навикна на децата, како од секогаш да сме биле заедно. Самиот Алах нè собра и сè среди – вели Махира.
Бидејќи откажувањето никогаш не и било опција, таа станала успешен претприемач, а на убедување на нејзината ќерка, која сакала да стане успешен моден дизајнер, отворила продавница во која продава увозни производи од познат бренд.
Дека домот на Махира е исполнет со хармонија и љубов покажува и начинот на кој нејзините деца од првиот брак му го честитале роденденот на Саладин.
„Почитуван Саладин,
Велат дека семејство не се само оние со кои делиме крвна врска, туку и оние кои стојат покрај нас без разлика на се. Тоа го докажувавте секој ден – со своите постапки, зборови и добрина кои несебично ги пружате.
Ви благодариме што секогаш сте тука за нас, не поддржувате, се грижите за нас и внесувате мир и безбедност во нашите животи. Вашата великодушност и напорна работа никогаш нема да останат незабележани, а нашата благодарност до вас е огромна.
Да се биде со некого не значи само споделување добри моменти, туку и тешки, кога е потребно повеќе трпение и сила. Секогаш си таму, без разлика на се, и тоа кажува повеќе од сите зборови. Знаеме дека не мораше, но мораше – не избираш секој ден, и за тоа сме бескрајно благодарни.
Го молиме Алах да те награди за сета твоја добрина, да ти даде здравје, среќа и бериќет во животот. Нека секој ден ви биде исполнет со мир и радост и сè што ќе им дадете на другите нека ви се врати во најубавиот облик.
Среќен роденден. Знајте дека сте сакани и ценети повеќе отколку што можат да опишат зборовите“, гласи пораката што таа ја објави на Инстаграм.
Кој беше нејзиниот прв сопруг и зошто нивната љубовна приказна го воодушеви Балканот?
Есед Ахмиш бил нејзиниот прв сопруг со кој ја запознала вистинската љубов, имале деца и имале идиличен брак. И тогаш имињата на оваа двојка станаа симбол на борба, посветеност, сила и емоции. Многумина велат дека нивната приказна е една од најубавите што некогаш ги слушнале. Иако заврши на тажен начин, сепак мотивира многу луѓе да се борат против сите тешкотии што им ги фрла судбината.
Тие се сретнаа во Мевлуд, а подоцна џамијата беше нивно место за средба. Ќе му се поклонат на Теравија, а по Теравија ќе разговараат, така се запознале и, како што вели таа, „пораснале“ до брак.
– Дојде ефенди Есед, ми го побара бројот, за да работиме заедно. Тој беше многу помазан. Кај нас сè тргна некако спонтано. Веднаш му го дадов неговиот број, тој беше таков лик – ја опиша Махира нивната средба пред неколку години и додаде:
– Еден од првите услови за мојот дечко беше да мора да биде ефенди. Тоа е она што го имав во мојата глава. По десет и пол месеци врска ме запроси. Сè течеше во согласност со нашиот ислам – објаснува тој.
Тие добија дете и околу година и пол животот им се одвиваше сосема нормално.
– Работеше во џамија, одеше од работа на работа. Повеќе бев дома поради бебето. Живеевме како и секој друг млад брачен пар. И тогаш еден Бајрам почувствува замор во левата нога, но не му придававме никаква важност, бидејќи во денешно време луѓето многу се заморуваат. Мислевме дека тоа е затоа што тој работеше многу.
Тие продолжија да го слават празникот со семејството и ги посетија сите свои роднини.
-Кога го разбудив на вториот ден од Бајрам, не можеше да стане од кревет. Тоа е голем шок за секој човек. Буквално се одзеде. Веднаш ги повикав неговите родители и го донесовме во болница. Таму останал 21 ден и му била дијагностицирана мултиплекс склероза. Тоа беше прв пат кога слушнав за неа. Мислевме дека се ќе помине – објаснува тој.
Тој посочува дека од тој момент почнале да истражуваат се за дијагнозата на Есед, соочени со фактот дека таа е неизлечива.
– Вторпат отиде во болница, за да му препише некоја терапија. Потоа примил пулсна терапија која воопшто не му се допаднала, многу му се слошило. Тој отиде во болница на нозе и се врати во инвалидска количка. Говорот, одењето и видот полека му се одземаа, мускулите му слабееа, но тој беше толку ментално силен што од првиот ден не се жалеше дека има болки. И нема ништо што не се обидел да се подобри.
Есед посебно нагласи дека насмевката на неговото лице главно се должи на Махира, како и дека сака најмногу на светот.
-Кога му се слоши, ми рече да одам да си го живеам животот, не сакаше да ме мачи. Не ми падна на памет да го оставам. Само затоа што се разболе, не значи дека требаше да престанеме да живееме. Се заљубив во мојот Есед кога беше во полна сила и секогаш ќе биде таков за мене. Гледавме на се од позитивната страна. Кога ја напушти болницата во инвалидска количка, се пошегував дека е добро, бидејќи сега тој секогаш ќе биде со мене – изјавила Махира, додека морала да води битки на неколку фронтови.
Поминаа време како болеста да не е присутна.
– Ништо не ми беше тешко да направам за мојот сопруг. Се трудам да го живеам животот со цел. Имаме две деца и најважно е да ги научиме на вистинските вредности, а Есед беше вклучен во нивното воспитување. Секој ден ми е планиран од утро до вечер. Покрај тоа, наоѓавме време да одиме некаде во ресторан, кај пријатели и често имавме гости. Навечер, кога се собиравме, секогаш имаше смеа. Се што направи за семејството и сопругот беше од љубов, не го гледам како жртва.
Најлошите моменти беа кога Есед ќе падне во кома.
– Некогаш траеше ден-два, некогаш неколку часа. Потоа се случило и тој да врши нужда во кревет. Сето тоа го договорив и уште наоѓам начин да се пошегувам. На пример, на лист хартија ги пишувам сите женски имиња што ми текнуваат и кога ќе се вразуми му кажувам дека ми кажал се што правел со другите девојки. Веднаш се насмеа и заборави во каква состојба е. Па, таа мотивација е најважна, за здрав човек, а особено за болен. Секогаш ме нарекуваше „бебе“ или „љубов“, тие ситници ми даваа огромна сила.
Нивните семејни моменти ги воодушевија сите, а многу моменти ја оставија јавноста без здив.
– На синот му беше жал што не можеше да игра фудбал со татко му. И тогаш ја залепив мојата нога и ногата на Есед и така се споивме. Детето беше пресреќно, иако беше свесно дека ја шутнам топката – изјави таа.
Својата бајка ја пишувале речиси деценија и пол, а потоа болеста била посилна. Есед, за жал, почина во март 2022 година додека неговата Махира го држеше за рака.
