Синдромот на хроничен замор никој не го сфаќа сериозно, а кардиологот д-р Бранислав Миловановиќ објаснува зошто е тоа многу сериозно заболување, кои се симптомите, последиците и како да се лекува.




Речиси нема шанси денот да ви помине без некој од вашите пријатели, колеги, семејството да се пожали дека е уморен. Многумина на ова одговараат во стилот „па сите сме уморни“, но кога ви треба само кратка пауза, а кога станува збор за синдромот на хроничен замор?




Синдромот на хроничен замор е болест која Светската здравствена организација ја препознава под шифрата G93.3, а се за тоа во „Уранка“ на К1 објасни кардиологот и раководител на неврокардиолошката лабораторија на КБЦ Бежанијска коса, д-р Бранислав Миловановиќ.




-Најголемата заблуда е да се каже „уморен сум“, а лекарите грешат кога велат „И јас сум уморен, одмори се, ќе бидеш подобро“. Тоа е тешка болест, има шифра од 1969 година и се смета дека сега е конечен став на научниците, како да имаш онколошка болест или ХИВ. Тешкотиите се уште поизразени, тоа е проблемот, не е обичен замор, тоа е многу тешка болест – започна докторот.




Тој посочи дека сега толку многу се зборува за оваа болест бидејќи епидемијата на Ковид ја „осветли“ целата приказна.
– Според последните податоци од Европската Унија, 10-30 отсто од пациентите кои имаат постковид синдром влегуваат во оваа состојба. Пред две недели имаше тркалезна маса на ЕУ и здружение на пациенти и експерти од ЕУ поврзани со Балканот, што е многу важно.




СИМПТОМИ
Д-р Миловановиќ истакнува дека синдромот на хроничен замор се препознава по тоа што состојбата не се подобрува дури и кога одите на одмор, спиење и одморање, но наведува и други симптоми.




– Прво, заморот кој трае подолго од шест месеци е првиот критериум, а сега според последната препорака на Англиското здружение на лекари е намален на три месеци, а за децата да речеме само месец и половина. Потоа, имате пад на енергијата по физичкиот напор. Изложете се на физички напор и одеднаш гледате после еден ден дека имате пад на системот, дека не можете да функционирате и мора да се одморите. Потоа, нарушување на спиењето, на почетокот забележувате дека спиете многу, дека сте поспани, а други подоцна имаат проблем затоа што се будат во текот на ноќта.




Многу важни критериуми се когнитивните нарушувања – имате проблем со меморијата, концентрацијата, маглата во главата. Имаш ортостатско пореметување, таму или губиш свест или имаш чукање на срцето кога стануваш, нестабилност кога стануваш, тинитус, вртоглавица, постојано. Тоа се петте главни критериуми, но имате болки во мускулите и зглобовите,




ДИЈАГНОЗА И ЛЕКУВАЊЕ
Кардиологот д-р Миловановиќ вели дека единствена методологија која ја докажува болеста е тестирање на автономниот нервен систем.
-Тоа е мрежа која управува со работата на сите органи, но има проблем што во светот има мал број центри и мал број лекари кои се занимаваат со тоа – посочува, и објаснува како да се пристапи кон лекувањето. .




„Системот за лекување е уметност бидејќи прво мора да се најде причината, она што е карактеристично за овие пациенти во организмот, имате и недостаток на сите витамини и минерали, што е докажано. Мора да се оди со суплементација, со антиинфективна терапија, антивирусна, антибактериска, па ако ја најдеш причината да даваш антибиотици, антивирусни, се што може да го подигне имунитетот и да ја подобри состојбата. Потоа можете да давате аминокиселини, пептиди, тие благотворно делуваат на заздравувањето, а главен третман се митохондриите, кои се клетки кои произведуваат енергија. Ензимот Q-10 е еден од главните лекови кои се користат за подобрување на производството на енергија во митохондриите.




Говорејќи за пронаоѓањето на причината за оваа болест, тој нагласи дека второто име на болеста е Епштајн-Бар вирусниот синдром.
– Тоа е болест како што ја нарекуваат со илјада дијагнози. Друго име на болеста е Епштајн-Бар вирусен синдром, тој е поврзан со ефектот на вирусот Епштајн-Бар, но сега се смета дека не е само вирусот за кој станува збор, туку и група херпес вируси, некои бактерии. , а потоа доаѓа до реактивирање на вирусите кои хибернирале во нашето тело или некоја нова инфекција.




Д-р Миловановиќ подвлече дека некои пациенти кои имаат синдром на хроничен замор имаат и психолошки ефекти – „80 проценти од пациентите доживуваат анксиозност, депресија, стравови, фобии кои ги немале претходно, а има пациенти кои го имале, па состојбата има се влоши“.
Зборувајќи за тоа колку е сериозна оваа болест, експертот рече дека се работи за „многу тешка болест која во 25 отсто од случаите доведува до тотален инвалидитет, кај млади луѓе кои лежат и не можат да станат од кревет“.











