Верниците на Македонската православна црква денеска ги слават и СВЕШТЕНИЦИТЕ Проклас и Илариј

Овие маченици беа родум од Калипта во Азија и Прокл му беше чичко на Илариј. Пострадаа во времето на Трајан. „Од кој род си?“, го праша судијата Прокл. Прокл одговори: „Христос ми е род и надеж и Бог“.

Кога судијата му се закани со маки, Прокл рече: „Кога вие се плашите да ги престапите царските заповеди за да не паднете во краткотрајни маки, колку ли ние христијаните се плашиме да ја престапиме заповедта Божја за да не паднеме во вечни маки!“ Кога го мачеа Прокл, тогаш Илариј му пристапи на судијата и рече: „И јас сум христијанин“.

После многу мачења обајцата беа осудени на смрт, и тоа Прокл го распнаа на крст, а на Илариј му ја отсекоа главата со меч. И отидоа обајцата во радоста на Господ.

Advertisement

Кога го мачеа Прокл, Илариј му пријде на судијата и рече: „И јас сум христијанин“. По многу маки и двајцата биле осудени на смрт и тоа: Прокле бил распнат на крст, а Илариј бил обезглавен со меч. И двајцата отидоа на радост на својот Господ.

Твоите маченици, Господи, во своите маки примија непропадлив венец, од Тебе Боже наш, зашто со Твоја помош ги победија мачители и ја уништија немоќната дрскост на демоните: спаси ги нашите души со нивните молитви.

Икона на Пресвета Богородица Троица

Иконата со три раце, според традицијата, ја исцелила раката на свети Јован Дамаскин кога била отсечена по наредба на калифот Дамаскин. Имено, свети Јован Дамаскин се борел против иконоборците и со букви и со зборови, но бил наклеветен и неправедно казнет.

Тој беше исцелен од Пресвета Богородица, додека ужалената се молеше пред оваа нејзина икона. Од благодарност за дадената милост, на нејзиниот имиџ и додал трета рака, со што и го дал името Тројеручица

Најголемото чудо „Троеручица“ го прави во душите на верните поклоници. Нејзината величествена, девствена фигура, полна со наклонетост и сериозност, ги тресе срцата на благочестивите поклоници, мистериозно се втиснува на семудрата душа и ја води кон духовна обнова.

Пресвета Богородица, како милосрдна Мајка, преку присуството на својата света икона, го остварува најголемото чудо – спасението на своите чеда во Христа.

Како Богородица, треба да ѝ се молиме синовски да им ја олесни болката, маката и страдањата на сите, особено на православните Македонци, духовните потомци на преподобните Симеон и Свети Сава, на сите оние кои со солзи и крв многупати платиле за нивната истрајност во православната вера.

На крајот, да се потсетиме на зборовите од една химна до Богородица: „Сите ѝ се поклонуваме, молејќи се: не го заборавај сродството, Богородице, на сите верни кои го почитуваат светото лице на твојата икона“.

Advertisement