Дигестивниот тракт не содржи „бариера“ која ќе штити од фитинска киселина која го спречува телото да ги апсорбира минералите, протеините и мастите. Последица на тоа е дефицит на важни хранливи материи, што дополнително ќе предизвика проблеми
Гравот е меѓу омилените јадења на Србите, а секој има свој трик кој го олеснува подготвувањето на познатиот војнички грав или посната пребраница. Меѓутоа, поради супстанцијата која се наоѓа во него, гравот може да предизвика дигестивни проблеми.
Оваа киселина ги врзува важните елементи како бакар, магнезиум, јод, железо и цинк. Како резултат на тоа, тие се излачуваат од телото предвреме, односно пред да донесат некаква корист за нашиот организам.
Дигестивниот тракт не содржи „бариера“ која ќе штити од фитинска киселина која го спречува телото да ги апсорбира минералите, протеините и мастите. Последица на тоа е дефицит на важни хранливи материи, што дополнително ќе предизвика проблеми во мускулно-скелетниот, имунолошкиот и дигестивниот систем. Фитинската киселина е една од најчестите причини за анемија од дефицит на железо кај вегетаријанците, според Светската здравствена организација (СЗО), истакна ендокринологот Зухра Павлова.
Која храна е богата со фитинска киселина?
Од намирниците кои содржат голема количина на фитинска киселина, ендокринологот ги издвои овесот, оризот, пченицата, сите житарки, гравот, леќата, кикириките, грашокот и сојата. Исто така, некои од јаткастите плодови како лешниците, бадемите и оревите се проблематични. Голема количина на фитинска киселина има и во семките од сончоглед, афион, лен, тиква и сусам.
Сите овие намирници содржат голем број на хранливи материи кои му се потребни на организмот, вклучително и влакна, па затоа не треба да се откажувате од нив, вели Павлова.
Како да се ослободите од фитинската киселина
Павлова наведе неколку начини за неутрализирање на оваа киселина. Еден од нив е термичка обработка. Овој метод ја намалува содржината на фитинска киселина за 30-35 проценти. Најдобар ефект се постигнува со потопување на храната во вода. Единствениот недостаток на овој метод е тоа што бара многу време, пренесува Novi.ba.
На пример, кафеавиот ориз ќе треба да се остави во вода 12 часа, овесната каша 10-12 часа, белиот ориз девет часа, бисерниот јачмен шест часа… За подобри резултати можете да додадете малку оцет или сок од лимон. до водата.
