Станко Игњатовиќ, живее во Босна, живеел на ѓубриште година и пол. Живее како планинар, сосема сам, во сиромаштија и глад. Целосно сам си ја изградил куќата. Дури осум месеци живеел под шатор. Тој не добива пензија, туку социјална помош во износ од 75 евра или околу 8.770 динари.

Игњатовиќ често е гладен, па јаде трева, жаби, полжави, врапчиња, птици… Според него, најмногу сака шумски црви. „Свиткам врапче, му ја отсекувам главата, голтам сè со пердувите, а жаба за нозе, самото и скока во устата… шумски црви, најслатки ми се, а полжави на италијански начин !Берам 70-80 полжави, ги ставам во врела вода да не се мачат, да не се мачат, па со виљушка ги вадам од дома“, вели соговорникот.

Како што вели, тој е одличен познавач на шахот и сака да го игра. Вели и дека е навикнат на трите најголеми зла – глад, осаменост и зима. Тој има само една желба – да има бања. Се капе на бетонската плоча каде што треба да биде идната бања со истурање вода во кофа и загревање на сонце.

Игњатовиќ, инаку, има син кој го посетува и со кој разговара и игра шах.

Advertisement
Advertisement