Многумина го поставуваат прашањето: Дали нашите блиски можат да нè видат од рајот? Што вели Библијата?
Авраамовото крило
Евреите некогаш учеле за небото како скутот на Авраам, место на утеха во подземниот свет. Понекогаш се нарекувал рај, па Евреите верувале во живот после смртта, иако некои еврејски секти не верувале. Земете ги на пример садукеите. Тие не веруваа во ангели, чуда или живот после смртта, па беа „тажни, гледаш“. Таа фраза само ми помага да се сетам кој е и кој не верува во живот после смртта. Знаеме дека фарисеите и многу други Евреи веруваа. Псалмите често зборуваат за живот после смртта, па дури и Јов знаел дека по смртта ќе воскресне и ќе го види својот Откупител во телото (Јов 19:25).
Во приказната за Лазар и богаташот читаме дека богаташот не можел да премине на страната на Авраам, ниту пак да се врати и да го предупреди своето семејство, бидејќи „со сето ова меѓу нас и вас е поставена голема бездна, па дека оние што сакаат да преминат оттука кај вас не можам, а од таму не можат да дојдат кај нас“ (Лука 16:26). Богатиот немал пристап до скутот (рајот) на Авраам или неговото семејство, така што оние што умираат во неверување трајно се отсечени од своето семејство.
По смртта
Како што напишав, рајот понекогаш се нарекува еврејско небо или крило на Авраам. Авраамовиот скут ветувал мир и изобилство. На самиот ден на распнувањето на Исус, еден од крадците на крстот извикал: „Сети се на мене, Господи, кога ќе дојдеш во царството Свое“ (Лука 23:42). А Исусовата непосредна реакција беше: „Вистина ти велам, денес ќе бидеш со мене во рајот“ (Лука 23:43). Тоа значи дека во моментот кога умрел крадецот на крстот, тој бил со Исус во рајот! Па се прашувам дали крадецот некогаш го сретнал Лазар, кој исто така бил во скутот на Авраам?
Во Самуиловата книга читаме за тоа како цар Давид и неговата сопруга Витсавеа изгубиле дете. Давид со сигурност знаел дека детето не може да се врати кај него, ниту преку молитва, бидејќи детето е мртво. Но, Давид знаеше дека повторно ќе го види своето дете… не овде на земјата, туку во царството. Давид рече: „Но, сега, кога умре, зошто да постам? Може ли да го вратам повеќе? Ќе одам кај него, но тој нема да се врати кај мене“ (2 Сам. 12:23). Детето всушност не си заминало, само го немало од неговото тело, а сега Дејвид повторно се соединил со своето дете. Така, да се биде отсутен од нашето тело значи да се биде присутен со Господ (2. Кор. 5:8).
Облак од сведоци
Една од главните причини зошто луѓето веруваат дека нашите соседи можат да нè видат од небото е еден стих во Евреите (12:1). Посланието до Евреите се чини дека е напишано исклучиво за еврејските христијани, така што авторот е тесно фокусиран на еврејските преобратеници. Авторот само минува низ т.н „Салата на верата“ во која се наведени некои од хероите и хероините на верата (Евр. 11) и затоа Евреите 12 започнува со зборот „Затоа“. „Затоа“ постои со добра причина. Тоа се старозаветни светци кои ја задржале верата и страдале, и живееле во послушност (иако не и совршени). Затоа авторот на Евреите (Павле?) го започнува поглавјето: „Затоа, ние, опкружени со толку многу облаци сведоци, ги отфрламе сите товари и гревови што нè задржуваат и постојано трчаме во битката што е пред нас“ (Евр. 12: 1).
Па кои се овие сведоци? Знаеме дека сите тие се светци од Стариот Завет, но дали тоа ги вклучува и нашите починати сакани? Најверојатно, бидејќи оние кои умираат во верата се присутни кај Господа, па се приклучија на овој „облак од сведоци“. Но, тој не вели дека тие се сведоци на она што го правиме овде на земјата. Не постои стих од Библијата што укажува дека можеме да го видиме нашето семејство од рајот или пеколот или тие можат да не видат нас овде на земјата. Авторот не вели дека сите овие покојни светци нè набљудуваат, туку дека овие светци се наши сведоци да продолжиме да трчаме, оставајќи ги настрана гревовите што нè кочат и „постојано трчаат во битката што претстои“ исто како нив.
Нашиот фокус
Авторот не им кажува на Евреите дека нè гледаат сведоци. Тоа не му е поентата. Освен тоа, Библијата никаде не го кажува тоа. Она што го кажува авторот е дека бидејќи сме опкружени со толку многу побожни примери или сведоци, мораме да го следиме нивниот пример. Поентата е дека треба „да се погледне кон основачот и довршувачот на верата, Исус, кој наместо радоста што стоеше пред него, го носеше крстот, презирајќи го срамот и седеше од десната страна на Божјиот престол“. (Евр. 12:2). Ако ништо друго, Сведоците ни помагаат „да ги отфрлиме сите товари и гревови што не задржуваат“ (Евр. 12:1), но да внимаваме и да се фокусираме на Христос (Евр. 12:1).
Имаме публика, но тоа не е Мојсеј, ниту Дејвид, ниту твојата покојна тетка Марта; само Бог гледа од небото. Всушност, Тој може дури и да види во човечкото срце (1. Сам. 16:7). Ја мразам помислата на мојата покојна мајка, сакана светица, да ме гледа од небото и да ме гледа секогаш кога грешам. Верувам дека Бог гледа и доаѓа денот кога и јас ќе се придружам на облакот од сведоци, но ќе бидам премногу зафатен со обожавање и служење на Исус за да забележам нешто на земјата. Освен тоа, Библијата не ми дава никакви докази дека ќе можам да ги видам сите мои сакани од небото.
Заклучок
Бидејќи нема докази дека нашите најблиски можат да нè видат откако ќе умрат во верата, важно е да се забележи дека дури и оние семејства и пријатели кои умреле без Христос не можат да нè видат. Знам дека боли, но треба да бидеме принудени почесто да го делиме Христос со оние кои се уште се живи. Богатиот сакал повторно да се види со семејството за да ги предупреди, но не било можно да го напушти своето место или да се врати кај семејството. Тоа беше патување во еден правец, без можност да го напуштат тоа место на маки, а другите ќе завршат на истото место доколку не се покајат и не поверуваат во Исус Христос.
Денес е денот на спасението, што значи дека сè уште има време да се доверите во Христа, но предолго чекање и одбивање да го слушнете Неговиот глас само уште повеќе ќе ви го закорави срцето (2. Кор. 6:2; Евр. 3:15). И ако чекате премногу долго, денес ќе помине и судот може да дојде утре или по смртта (Евр. 9:27). Се молам тоа да не ти се случи.
Автор: Џек Велман; Превод: Весна Л.; Извор: Whatchristianswanttoknow.com
