Чувањето овци отсекогаш било тешка, но чесна и правична работа, која можеле да ја работат само одговорните и посветените.
А колку е тоа тешко најдобро покажува признанието на еден човек од Босна, кој три пати во животот се разведувал, само затоа што работи како овчар.
На ливадите на планината Влашиќ, во местото Мудрика, внатре во БиХ, Будо лебот го заработува како овчар, односно Селван Мелвудин, чија животна приказна најдобро ни илустрира со какви животни предизвици се соочуваат овие планинари од природата. Имено, Будо во камерата на Среќко Стиповиќ откри детали за својата работа, како живее, колку сака овци, но и како е да се биде овчар.
– Јас сум Селван Мелвуд, познат како Буда. Имам околу 180 овци овде. Можам, фала богу, мојот сопруг и јас можеме. Јас сум среќен со шефот, и тој со мене. Годинава сирењето ќе поскапи, има, но двојно поскапо. Ќе биде до 20 марки. Овој наш кантон, јас сум единствениот овчар на ова плато. Не би менувала за работа во фирма, да ми даде некој, да работам во фирма, не сум спремен за фирма, само за оваа работа сум. Ја знам оваа работа, ја работам од четврто одделение. Задоволен сум и од газдата и од платата и од семејството на газдата – открива Будо.
На прашањето зошто денес има се помалку овчари, тој вели дека луѓето нема да го прават тоа, туку дека сите ќе трчаат по канцелариите, а тој не би се менувал со претседателот на БиХ.
– Нема луѓе. Што знам. Мислите имаат друга работа. Ако сте ја научиле оваа работа, тоа е ваша работа. Толку години работам, од четврто одделение, ги имав овците пред таа војна, сите го знаат тоа.
Не би се менувал со претседателот, ги сакам овие овде и овде. Сега да ми рекоа „Ајде да работиме на пумпата овде“, не би – вели Будо.
Го фали газдата, иако платата му е релативно мала, само 800 км (околу 400 евра), а нема здравствено осигурување. Сепак, тој истакнува дека шефот секогаш му излегува во пресрет, без разлика колку пари бара.
Но, ваквиот начин на живот му донесе три разводи, кои, како што рече, не го засегаат премногу, бидејќи повеќе сака овците да бидат овчари, отколку да се оженет.
– Јас не сум во брак. Бев во брак три пати, но сега не сум. Ниту еден овчар нема. Секој сака маж, да има автомобил, да го има тоа. А јас немам кола. Јас и велам на госпоѓата „те молам“ и таа си оди. Да имам избор меѓу жени и овци, би избрал овци. Сакам овци, сакам да се хранам и сакам да покажувам. Ми се допаѓа што овцата ми е добра, рече на крајот од разговорот со Среќко Стиповиќ.
