Мажот имал шест ќерки, а неговата сопруга била бремена по седми пат.
Една ноќ отиде во кревет со намера во себе:
„Со Аллах, ако ми се роди ќерка по седми пат, ќе се разведам од жена ми.
– Истата ноќ сонуваше, смртта му дојде и мораше да замине на другиот свет. Се нашол пред пеколот и една од портите на пеколот се отворила за да го проголта.
Но, една од неговите ќерки го чекала пред вратата и не дозволила да го фрлат во пеколот.
„Тато, нема да дозволам да изгориш во оган“, рече таа. Тогаш човекот ќе биде доведен до друга врата на пеколот. Но таму го чекала друга ќерка со истите зборови и тој ќе се спасел. Ова се повторуваше на шест врати, до седмата.
На седмата врата немаше кој да го спаси и го фатија од сите страни за да го фрлат во оган…
И токму тогаш се разбуди целиот потресен. Одеднаш обземен од среќа, тој веднаш ги крена рацете и му се помоли на Аллах: „Алах, по Твоето величие, дај ми седма ќерка!“
(Децата се дар од Аллах без разлика дали се машки или женски, затоа што Возвишениот вели: „Аллаховата власт е на небесата и земјата. Тој создава што сака. Кого сака машки деца, или им дава и машки и женски деца, а кого сака, го остава без деца. Навистина, Тој сè знае и сè може.”)
