Една од најубавите Југословенки, Ѓурѓица Барловиќ, починала додека била на плажа, а нејзиниот син ги опишал деталите.
Беше една од најубавите Југословенки, ја плени публиката со својот глас и стас, а нејзината прерана смрт ги изненади сите. Кога почина Ѓурѓица Барловиќ , сите часовници во станот на нејзината колешка престанаа. а во 1992 година немала поим за трагедијата.
Имено, таа починала на 42-годишна возраст како последица на акутен срцев удар во Интерната болница во Задар.
– Беше во солидна и стабилна здравствена состојба. Затоа бев изненаден од тоа предвремено заминување. На денот кога таа почина, верувале или не, сите часовници во мојот стан престанаа. Таа тажна вест ја слушнав подоцна – изјави лидерот на „Нови фосили“ Рајко Дујмиќ.
Последниот одмор
Ѓурѓица минатото лето го помина со семејството во 1992 година. Нејзиниот син Хрвоје во една прилика открил дека пејачката се жалела само на болки во градите.
-Ние ги обожававме тие одмори и секогаш се радувавме на нив затоа што ќе бевме заедно еден месец интензивно. Секое утро нашите родители одеа на кафе, на пазар и по продавници, купуваа се што ќе ни треба за тој ден, го ставаа во ладилникот за патување и со глисерот одеа до заливот. Тој ден мама отиде на скијање на вода, а штом се врати се пожали на болки во градите. Тато веднаш ги препозна сигналите за срцев удар . Со мајка им и другарка отишле на градската плажа во Паг, каде имало брза помош. Возачот за рекордно време од 30 минути ја донел мајката во задарската болница . За жал, таму се обиделе да ја спасат, но не успеале – се присетува Хрвоје, кој останал на плажа со Борн и братучедот на татко му.
– Се сеќавам како ги чекавме тато и мама да се вратат, а потоа попладнето отидовме дома. Додека татко ми ме научи да управувам со тој наш брод, се вратив во пристаништето со брат ми и братучедот на татко ми. Тато штотуку дојде од болница и само ни ја кажа страшната вистина. Зборовите не можат да го опишат тоа чувство на шок и тага – вели Хрвоје.
Тој се присети дека мама очигледно била склона кон висок крвен притисок уште од мала.
– Додека се забавуваа, тато ја однесе на лекар затоа што мама имаше висок крвен притисок веќе во раните 30-ти. И Борна и јас го наследивме тоа од неа. И брат ми почна да зема лекови од многу млада возраст, а јас ги пијам веќе неколку години, рече тој.
– Можеби звучи како фраза, но кога ја изгубивме мајка ми, јас пораснав преку ноќ. Веќе го немав истото детство како повеќето мои врсници, иако нашите баби – мајката на татко ми Магдалена и мајка ми Емица – почнаа да се грижат за нас. На крајот на краиштата, и тато рано не напушти. Почина во 2009 година. За среќа, нашите родители ни оставија квалитетни темели, ни овозможија убаво детство и всадија морални принципи, па мислам дека израснавме во квалитетни луѓе. Јас и Борна останавме многу блиски во бизнисот. Јас сум стоматолошки хирург и протетичар, брат ми има своја приватна лабораторија, работи кај мене и кај уште неколку колеги и мислам дека денес нашите родители би биле горди на нас двајца – изјави Хрвоје за „24сата.хр“.
