Иако не е означен со црвена буква, празникот на Светата великомаченичка Марина, во народот познат како Огнена Марија, е многу почитуван меѓу Србите и сите православни христијани.
Еден од најпознатите манастири посветени на Огнената Марија се наоѓа на островот Андрос во Грција. Има многу сведоци кои тврдат дека во него се случиле чуда кои ги кршат нервите откако се молеле пред иконата на овој прекрасен светител.
Еден од нив се случил во 2006 година. Имено, лекарите откриле вознемирувачки знаци на рак кај Ирена Ирфани од Атина, иако тогаш имала само 28 години. И таа беше мајка на тригодишно дете.
Нејзината приказна ја споделија луѓето од манастирот Јованја кај Ваљево:
Мајката на Ирина била исцелена една година претходно на Андрос за време на светата Литургија и се погрижила да ја донесе својата ќерка кај Свети Кипријан во манастирот Света Богородица за да ја утеши со духовни совети. Старецот рекол дека мора да се оперира, но дека мора да се смири, бидејќи света Марина ќе биде со неа. Назад во Атина отишла на преглед, а резултатите покажале дека има рак на тироидната жлезда.
Ракот се ширеше се повеќе и операцијата беше итна. Повторно отпатуваа за Андрос, а потоа старец Кипријан и рече на својата загрижена мајка:
„Света Марина те излечи од рак, мислиш дека ќе ја остави ќерка ти?
Потоа ѝ подари парче ткаенина натопена во осветено масло од кандилото на чудотворната икона на св. Маринци и наредби да бидат со неа за време на операцијата . Старецот и дал уште слатки пред да замине, велејќи; „Кога ќе дојдеш пак, ќе донесеш слатки“, и се вратија во Атина.
За време на операцијата се случи следното чудо.
Хирургот по операцијата сведочеше дека во еден момент неговата рака била водена на заразеното ткиво кое лекарите не го ни дијагностицирале, тоа било многу добро скриено подрачје на ткивото кое успешно било отстрането. Всушност, според докторот, целата операција немаше да биде успешна доколку неговата рака не беше водена на тоа незабележано место . Ирена би била принудена на уште една операција за отстранување на ракот.
Пет часа по операцијата, кога почнала да закрепнува, нешто тргнало наопаку. Почнала да чувствува вкочанетост и неизмерна болка во телото. Состојбата се повеќе и се влошувала, ја враќале во операциона сала. Поврзана со цевка, поради вкочанетоста едвај можела да се движи или да зборува, а најлошо од сè, почнало да и откажува дишењето.
Ирена на крајот почнала да чувствува одвоеност од телото и се нашла во крајна темнина, повеќе не чувствувала болка. Таа ги мрдаше рацете, но темнината беше толку голема што не можеше ниту да ги види. Тоа беше осамено и безнадежно место, рече таа подоцна. Сакала да се моли на Бога да и помогне, но рекла дека не може да се моли, бидејќи местото зрачи со отсуство на Бога.
Не чувствувајќи го вистинското чувство за време таму, таа веруваше дека таму поминува часови и денови. На крајот дошла до заклучок дека станала самозадоволна и веројатно е во пеколот поради своите гревови. Ова ја направи безнадежна и очајна, додека не слушна глас. Таа потоа извика: “Свети Марино! Можам да дишам!” велејќи дека се чувствувала како се враќа во нејзиното тело.
Кога се разбудила Ирена видела дека е опкружена со 6-8 доктори и машини околу неа. Дишеше нормално и не чувствуваше болка. Таа целосно се опорави и сега е ослободена од рак. Хирурзите и рекле дека умрела и дека се вратила – еден дури рекол: Ирена воскресна!
