Само што заврши сезоната на берење печурки што јас и сестра ми, брат ми и ја собравме и ја сушивме. Кога не учиме, на мама и помагаме во домашните работи, а на тато во земјоделските работи – ни раскажува вредна девојка со необично име Лутка (12), која ја наоѓаме пред стара и руинирана куќа.
До Лутка срамежливо ни приоѓаат Душан (13) и Александра (11) и ни покажуваат да влеземе во куќата. Долга правоаголна просторија со нечист под и истрошен мебел е и кујна и дневна соба. Таванот полн со закрпени дупки, кој изгледа дека секој момент ќе попушти, ни предизвика голем немир, но и вознемиреност за тоа што може да се случи во блиска иднина.
„Живееме како што треба, но веруваме во Господ!
Скромен и смирен отец Зоран Рашковиќ не пречекува, како што налага редот, со домашна ракија. Тој е запознаен со работата на организацијата веќе неколку години и, како што ни вели, среќен е што дојдовме во нивниот скромен дом. Пред речиси 30 години, неговите родители го испратиле на образование во Белград. Зоран завршил градежно училиште и работел во Партизански додека компанијата не пропаднала.
Поради немањето работа, како и повредата на рбетот што ја добил на работа, морал да се врати кај родителите. Работел на фармата, ја сечел шумата и се грижел за болните родители. Во соседното село ја нашол сопругата Ивана , а потоа пристигнале и децата.
Куќата е изградена некаде пред Втората светска војна и целта била да биде помошен објект. Во куќата имаме струја, пред некое време воведовме техничка вода, а од бунарот земаме вода за пиење – ни раскажува Зоран за условите во кои живеат.
Како што ни вели, имаат близу десет хектари ливади, пасишта и шуми, па затоа примарен извор на приходи им е земјоделството. Имаат и 20-тина свињи, четири крави и градина за свои потреби, така што храната не им недостига. Детскиот додаток е единствениот сигурен приход што го имаат.
ОРЛИТЕ НИ СЕ СОСЕДИ
Орлите се гнездат на врвовите на огромни дрвја кои го штитат нивниот дом од непредвидливи ветрови со широки крошни. Како што на шега ни вели Зоран, тие им се соседи. До селото Свињиште , кое се наоѓа на самата граница на општините Куршумлија , Подуево и Медвеѓа , може да се стигне само со трактор или силно теренско возило . Членовите на хуманитарната организација Срби за Србите поминале низ вистинска авантура за да стигнат до куќата на семејството Рашковиќ, целосно изолирано на падините на планината Радан.
Жал ми е што јас и мојот сопруг не сме во позиција да си дозволиме подобри услови за живот на нашите деца.
Со горд глас мајката на Ивана ни раскажува за децата. Лутка е одлична ученичка со сите А, па планот е во следните две години да и се обезбедат услови да тргне по стапките на татко и и да го продолжи образованието во Белград. Покрај одличните оценки, заедно со нејзиниот брат Александар, освоила и награди на училишни натпревари во трчање. Тоа не не изненади, бидејќи им требаат дваесетина километри за да стигнат до училиште, а дел од патот поминуваат пеш.
Тие се навикнати на овие услови и, за жал, не знаат ништо подобро. Тие се толку скромни што секогаш велат дека имаат се и дека ништо не им недостига – ни раскажува мајката на Ивана.
Најмногу би им значело доближување до училиштето, но и балира, винч и трактор за поефикасно извршување на земјоделските работи. Хуманитарната организација Срби за Србите започнува голема акција за помош, со цел да се обезбеди се што е потребно за нормални услови за живот на најмалите од семејството Рашковиќ!
Можете да ги најдете сите начини за донирање во нашата донаторска платформа: На следниот Линк
