Вака навистина изгледала смртта на Тито, откако му ја отсекле ногата, неговото тело почнало брзо да се распаѓа, а по погребот му го запечатиле сефот со овие скапоцености
Во седумдесеттите години на минатиот век, секогаш со Тито имало тим од 6 лекари , кои постојано биле на должност со него.
На 25 декември 1979 година, доктор Миломир Станковиќ забележал дека стапалото на левата нога на Тито е бледо, студено и помодрено. Утврдено е дека голем крвен сад во феморалната артерија што ја храни неговата нога е блокиран.
Тито првично го избегнуваше конзилиумскиот преглед, но по силните болки во ногата се согласи. Бидејќи Тито одбил да си ја „пресече ногата“, одлучено е да се лекува.
Тито се почесто чувствувал болки во ногата, што го спречувало да спие ноќе.
Бидејќи терапијата со лекови не успеала, Тито бил убеден да ја прифати операцијата, но нагласил дека не се согласува со ампутација на ногата.
Тито е опериран во Клиничкиот центар во Љубљана. Бајпасот што беше поставен во ногата брзо се затна, предизвикувајќи шема на распаѓање на ткивото на левата нога.
По операцијата, здравствената состојба на Тито се влошила. Прво, тој разви треска, додека водата се собра во неговите бели дробови. После 8 дена состојбата му се подобрила и тогаш лекарите му рекле дека е неопходна ампутација на ногата.
Во разговорот со лекарите Тито рекол дека и самиот сфатил дека операцијата не успеала, поради што се согласил на ампутација. Новата операција заврши со ампутација на левата нога, високо над коленото, на 21 јануари.
Тито по оваа операција брзо закрепнал, бил префрлен на болничко лекување, од Германија нарачана е протеза, како и моторизирана инвалидска количка.
Но, тогаш неговото здравје почнува да се влошува. Прво му откажале бубрезите, а потоа добил пневмонија.
Тито секој ден беше на дијализа, но тоа не му помогна. На почетокот на февруари дошло до мозочно крварење, а на 13 февруари Тито паднал во церебрална кома.
Органите полека откажаа и Тито почина на 4 мај 1980 година во 15:05 часот.
Истиот ден кога Тито починал била извршена обдукција.
„По шест часа работа го завршивме последниот чин од тогашната голема драма на голема Југославија, штом заврши обдукцијата отидовме на Брдо кај Крање, се истуширавме, си ги собравме работите и се упативме кон Љубљана, каде „синиот воз“ веќе беше готов Слушнав дека неговото тело прво било ставено во лимен, а потоа во тежок, претешки дабов сандак“, рече д-р Лалевиќ, сведок на овој настан.
Потоа, ковчегот бил префрлен во Белград, каде што започнал погребот.
По неговата смрт, сефот на Јосип Броз Тито бил запечатен и чуван 33 години. И кога конечно беше отворен, во него беа пронајдени следниве работи:
29.366 килограми злато во прачки и прав
1.271 парче нумизматички пари
2663 златни монети и дукати
26.219 американски долари
149 парчиња накит (припаѓаат на семејството Караѓорѓевиќ)
36.000 германски марки
син сафир на Романови
83 парчиња манжетни, кутии за цигари, медалјони, привезоци и значки
18 комплети сребрени садови
