Ако го сакате киселиот вкус на зимницата, тогаш киселата зелка сигурно е задолжителна во вашиот дом. Но, важно е да го изберете вистинскиот период за киселење за да не се расипе прерано.
Септември и октомври се месеците кога најчесто се подготвува зимницата во која семејството ќе ужива во студените зимски денови.
Ајварот, пинџурот и туршијата се меѓу најпопуларните зимници, но ништо помалку не се ужива ниту во киселата зелка.
Од неа се подготвуваат сарма и подварок, а одлична е и како салата со различни јадења.
Киселата зелка содржи витамин Ц, магнезиум, натриум и холин, а благодарение на процесот на ферментација може да содржи и пробиотски микроорганизми кои придонесуваат за одржување на нормалната цревна микрофлора.
Кога е најдобро да се кисели зелката?
За зелката да ферментира правилно и да може подолго да се чува, важно е да се погоди вистинскиот момент.
Според искусните домаќинки, идеален период за киселење е средината на октомври, кога доцните сорти зелка содржат повеќе природни шеќери, кои помагаат во процесот на ферментација.
Сепак, периодот може да се помести доколку временските услови се невообичаено топли. Ако температурите надвор сè уште се високи, киселењето може да се одложи до крајот на октомври за да се продолжи рокот на траење на зелката.
Процесот на ферментација најдобро се одвива кога температурата е стабилна, околу 18 до 21 степен Целзиусов.
Ако зелката се кисели на повисоки температури, може побрзо да ја промени бојата и на површината на течноста да се појави белузлава наслага, позната како „цвет“. Тоа е знак дека ферментацијата не се одвива како што треба и дека постои ризик зелката да се расипе.
Доколку сакате зелката да ја зачувате подолго, а забележите дека се создава „цвет“, потребно е навреме да се преземат мерки за да се запре понатамошното расипување. Во традиционалната подготовка често се користи винобран, кој ја прекинува ферментацијата.
Со правилно подготвување и чување, киселата зелка може да се зачува во текот на целата зима, па дури и до рана пролет.
