На денешен ден верниците на МПЦ го слават Светиот маченик Јулијан Тарсиски, а за овој светител се поврзуваат многу митови.
Од благородно, сенаторско потекло; живееше во Тарс Киликиски, пострада во времето на Диоклецијан. Иако имаше само осумнаесет години кога беше подложен на мачење за верата, свети Јулијан беше веќе доволно воспитан и утврден во христијанското благочестие. Царскиот намесник го водеше со себе цела година од град во град, постојано мачејќи го и наговарајќи го да се одрече од Христа. Мајка му оддалеку го следеше Јулијан.
А кога намесникот ја фати и ја испрати да го посоветува својот син да се откаже од Христа, таа три дена му го зборуваше на синот во затворот спротивното, влечејќи го и храбрејќи го да не паѓа со духот, туку смело и со благодарност кон Бога да појде во смрт.
Тогаш мачителите го зашија Јулијан во вреќа со песок, скорпии и змии, па го фрлија во морето. Мајка му исто така умре маченички. Неговите мошти брановите ги исфрлија на брегот, а верните ги пренесоа и чесно ги погребаа во Александрија, во 290 година. Подоцна тие мошти беа пренесени во Антиохија.
Дојде време кога свети Јован Златоуст одржа пофално слово за светиот маченик Јулијан: „Од усните на мачениците исходеше свет глас и заедно со гласот се излеваше светлина појасна од сончевите зраци“.
И уште: „Земи кого сакаш, избезумен или демонизиран и приведи од нив кај овој свет гроб во којшто лежат маченички мошти и ќе видиш како тој (демонот) веднаш ќе отскокне и ќе побегне како од палежен жар“. Од овие зборови е јасно колку многубројни чуда мора да се случувале на гробот на свети Јулијан.
Поради чудата што се случија на гробот на овој маченик кој умре како млад затоа што не сакаше да се откаже од Христовото учење, се верува дека на овој ден демоните се истеруваат од луѓето.
Во некои делови од земјава на овој ден се верувало дека ѓаволот лесно ќе биде избркан од душите на невините кои живееле во неа.
Во другите региони се верува дека денес можеме да се молиме за спасение на душите на паднатите. Вообичаено е да се погледне кон небото и да се каже молитва за спасение. Ако денот е чист, се верува дека душата ќе се спаси од сите зла на овој свет.
Светиот маченик Јулијан беше од сенаторско потекло. Починал на само осумнаесет години во времето на Диоклецијан, кога бил подложен на прогонство поради својата вера.
И во тие моменти свети Јулијан веќе бил доволно образован и воспоставен во христијанската побожност. Цела година царскиот управител го водел од град во град, мачејќи го и убедувајќи го да се одрече од Христа.
Додека бил во затвор, мајка му била испратена да му каже на синот да се одрече од православната вера, но таа го научила на спротивното и го охрабрила да не се разнежни, туку да оди во смрт со благодарност кон Бога и храброст.
Тогаш Јулијан бил зашиен во вреќа со песок, шкорпии и змии и фрлен во морето. Неговите мошти брановите ги исфрлиле на брегот, па верниците ги однеле во Александрија и чесно ги погребале.
Свети Јован Златоуст подоцна му одржа пофалба на светиот маченик Јулијан.
– Од устата на маченикот излезе свет глас, а заедно со гласот се излеа светлина посветла од сончевите зраци. Земете кој било, лут и лут, и доведете го во овој свет гроб, каде што се моштите на мачениците, и ќе видите како демонот веднаш ќе искочи и ќе побегне како од запален жар – рекол Јован Златоуст.
Од овие зборови јасно се гледа колку чуда мора да се случиле на гробот на свети Јулијан.
