Врз основа на мотивите на романот „Петкана“, напишан од Љиљана Хабјановиќ Ѓуровиќ, создаден е филм за Света Петка, нашата позната светица. А зад неа се крие неверојатна приказна.
Љиљана Хабјановиќ Ѓуровиќ е една од најпопуларните српски писателки чии редови ги читаат луѓето ширум светот. Но, романот „Петкана“, кој го напишала пред повеќе од 2 децении, има посебно место во нејзиниот живот, бидејќи зад него се крие филмска приказна. Неопислив сплет на околности ја снашле Љиљана, а кога и се појавила света Петка, ниеден ден не и бил ист.
Имено, додека го пишувала еден од нејзините најзабележителни романи „Женска генеалогија“, малкумина знаат со какви потешкотии се соочила. Објавен е пред 26 години и е преведен на 11 светски јазици.
– Беше есента 1995 година, имав четириесет и две години и почнав да го пишувам романот „Женско родословие“, толку многу се борев со зборовите, што поверував дека еден ден сум ја изгубил. плачејќи ги молев за помош Свети Никола, Свети Василиј Острошки и Свети Петар Цетински, ми паднаа на ум зборовите: „А зошто вие како жена не ѝ се молите на света Петка“. Пред мене видов икона на светицата во црвен фустан, со сина шамија Дотогаш Света Петка не беше „моја“ Светица – вели писателката.
Посочува како се појавила од никаде и дека Света Петка и била спасот во тој момент. Дека во тоа имала рака и судбината покажува и ситуацијата која и се случила на нејзината кума истиот ден.
– Истиот ден попладнето ме контактираше Душанка Лукиќ, кумата која го крсти мојот син. Таа ми кажа дека тој ден била во манастирот Света Петка во Извор (кај Параќин) и дека таму одеднаш почувствувала дека треба да влезе во продавницата и да ми купи икона на Света Петка. Морам да напоменам дека тогаш не била побожна и дека го посетила манастирот како помошник министер. Таа и самата беше изненадена од тоа што и се случи и додека се криеше ме праша дали сакам да ми донесе икона – продолжува приказната на Љиљана.
Тој истакнува дека светицата на иконата изгледала сосема исто како и во нејзиното видение.
– Можете да ја замислите мојата радост и збунетост кога открив дека светецот на иконата изгледа исто како во моето видение, и кога јас и кумата во разговор дознавме дека ми купила икона во прилика во исто време кога јас прво му се помоли на Света Петка – чудно зборува.
Таа мисла и тој повик засекогаш ѝ го променија животот, а писателката со сето срце се сврте кон света Петка, почна да оди во црквата на Калемегдан и оваа светица ја сметаше за свој заштитник.
– Секако, почнав да одам во црквата на Калемегдан. Поминаа пет години. Потоа дојде 29 декември 2000 година. петок. Во параклисот на Света Петка, додека чекав да ја целивам иконата над светиот извор, ми дојде една мисла, како јасна заповед: „Треба да престанеш да ја пишуваш книгата што ја пишуваш, да напишеш роман за св. Петка и титулата треба да биде Петкана!“
Ѝ требаше еден месец да собере храброст да почне да создава вакво парче.
– Бев исплашен. Се прашував дали тоа навистина беше волја на светецот? Може ли да го направам тоа? Дали ќе можам? И помина повеќе од еден месец додека едно утро, кога се разбудив, реков: „Добро. Ќе се обидам“.
Пишувајќи го романот „Петкана“ го почувствувала живото присуство на Светителот.
– Додека пишував често гледав во иконата на Светиот што ја ставав на работната маса. И го почувствував нејзиното живо присуство. За време на работа, двапати ја сонував. Во мојот прв сон таа ми даде одговори на три прашања кои ме мачеа од мојата петнаесетта година. Во друг сон ми откри некои важни информации за себе – рече писателката.
„Петкана“ беше изведена пред повеќе од две децении, а годинава беше пренесена на филмското платно. Сите кои го гледаа истоимениот филм истакнаа дека тој буди посебни емоции.
Света Петка сè уште има големо значење за Љиљана Хабјановиќ Ѓуровиќ.
– Оттогаш поминаа 20 години. Света Петка има посебно место во мојот живот. Јас и се молам кога ми е тешко. И благодарам кога сум среќна. Двапати бев во Јаши и ги бакнав нејзините свети мошти. Сонував за неа уште неколку пати, и секогаш кога сакаше да ми каже нешто важно. Главно да ме насочи и доведе да направам нов чекор на патот на верата – заклучи Љиљана.
Родена е во 1953 година во Крушевац, каде што завршила гимназија. Потоа дипломирала на Економскиот факултет во Белград. Работела како новинарка во едно од најценетите списанија на Југославија „ДУГА“.
Таа е најчитаната и најтиражната српска писателка од 1996 година и најуспешната писателка во странство по 2000 година. Автор е на 17 романи, 9 книги за деца и 1 збирка поезија. Некои од нејзините најпознати дела се „Женска генеалогија“, „Петкане“, „Игри на ангелите“, „Тоа е љубовта на светот“.
