Покрај воздржувањето од лоши дела и мисли, има и други грешки кои луѓето ги прават за време на постот.
Патријархот Павле често велел дека Бог не бара од луѓето да постат и гладуваат заради страдање, туку заради очистување на срцето и душата.
Затоа постојано предупредуваше на гревовите направени за време на постот, бидејќи тоа не е само воздржување од храна. Најлошо е да не се почитува постот.
Можеби ќе ве интересира
Црквата пропишува одредени периоди во кои мора да се пости, но свештеникот може да определи и посебни пости или да ослободи некого од постот. Доброволното откажување од постот, а особено подготвувањето на посни гозби со мрсна храна , се смета за сериозен прекршок.
Покрај воздржувањето од лоши дела и мисли, има и други грешки кои луѓето ги прават за време на постот.
1. Фокусирање само на храната
Многу луѓе на постот гледаат само како промена на исхраната, заборавајќи дека неговата суштина е духовна – молитвата, покајанието и приближувањето кон Бога. Постот не значи само воздржување од одредени намирници, туку и лоши мисли, зборови и постапки.
2. Правење компромиси во исхраната
Некои се обидуваат да ги „заобиколат“ правилата на постот, подготвувајќи јадења кои се технички посни , но се премногу луксузни (на пр. специјалитети од морска храна, вегански десерти полни со шеќер). Поентата на постот е скромноста и воздржувањето, а не само избегнувањето месо и млечни производи. Ако постот се претвори во гозба, се губи суштината на постот. Скромноста и едноставноста во исхраната се дел од духовниот пат.
3. Прејадување посна храна
Иако човек не јаде месо, млеко или јајца, може да консумира премногу посна храна, со што ќе го изгуби значењето на апстиненција. Целта на постот е умереност, а не замена на еден вид на храна со друг без контрола на количината. Постот има за цел да ги заузда страстите и да се воздржува од прекумерно јадење и пиење. Прејадувањето е грев, дури и ако се јаде само брза храна.
4. Занемарување на молитвата и духовниот живот
Постот без молитва и духовен раст станува само диета. Треба да се труди повеќе да се моли, да го чита Светото писмо, да присуствува на верски служби и да прави добри дела.
5. Осудување на другите
Некои луѓе кога постат почнуваат да ги критикуваат оние кои не постат или не постат „правилно“. Ова е духовна замка – постот треба да води кон смирение, а не до чувство на супериорност. Секој треба да гледа на себе и на својот однос со Бога. Гревот на гордоста е особено опасен – оние кои се гледаат себеси подобри од другите само затоа што постат, треба да се молат за смирение. За време на постот особено треба да се внимава на омразата, зависта, озборувањето, алчноста, непријателството и гневот.
6. Механичко почитување на правилата
Суштината на постот не е само во почитувањето на правилата, туку во искрениот напор да се промени човекот одвнатре. Ако постот се сфаќа како товар, а не како можност за духовен раст, тогаш нешто не е во ред.
7. Игнорирање на слабоста на телото
Некои луѓе премногу го тераат постот, иако здравствената состојба не им дозволува. Црквата не бара од болните, трудниците, децата и постарите да постат исто како и здравите возрасни. Поважни се намерата и трудот, а не строгоста без разбирање.
9. Заборавањето на покајанието и исповедта
Великиот пост е време кога човекот треба да се преиспита, да се покае за гревовите и да ги исповеда. Многумина постат само физички, но не работат на својот карактер и однос со Бога.
10. Мислење на постот како обврска, а не можност
Ако некој пости само затоа што „мора“ и се чувствува како нешто да му се наметнува, ја губи суштината на постот. Постот е можност за духовна обнова, а не товар. Прочитајте и која храна е најдобра замена за месото и јајцата.
