„Не ми се лути за моето око“ е песна за љубовта и страдањето која никого нема да остави рамнодушен
Најубавата грчка љубовна песна „Не ми се лути, околу мене“ („Mi Mou Thimonis Matia Mou“) ѝ ја напишал Србин на својата девојка Хондројанис Хару на Крф, подготвувајќи се да замине на Солунскиот фронт. Никој со години не остана рамнодушен на тие стихови…
Тешка судбина го снашла српскиот народ за време на Првата светска војна, кога под притисок на Бугарија и Германија војниците морале да се повлечат од Србија, на островот Крф биле пречекани од локалното грчко население.
Многу е познато за пријателскиот однос и добредојде на локалните жители кон српската војска. Познато е дека во тоа време многу српски војници се омажиле за мештанки. На пример, сопственикот на хотелот „Бела Венеција“ на Крф, во кој била сместена српската влада, ги оженил сите три ќерки за Срби.
Но бидејќи за љубовта нема граници, таа не бира ниту време ниту место, токму во тие страшни времиња за нашата нација, се заљубиле еден српски војник и една Гркинка, Хару.
Овој млад човек беше одвоен од својата сакана со неговата примарна должност кон татковината. Имено, тој морал да го започне пробивот на Солунскиот фронт. Свесен дека веројатно никогаш нема да се врати, во едно писмо и ги испратил зборовите кои ќе станат синоним за трагична љубов.
Потоа, Чондројанис Хару ги претвора во стихови, кои ги пее еден од најдобрите толкувачи, Јоргос Даларас.
Зборовите на песната изразуваат длабока наклонетост и носталгија, но и дека должноста и лојалноста кон татковината и својот народ е ставена пред сопствениот живот и емоции. Во оригиналната верзија на транскриптот, војникот и ветува на својата сакана дека ако не преживее, ќе и се врати во форма на птица. Затоа ја замолува да не се лути и да и ги отвори прозорците…
Познато е дека во тоа време многу српски војници се ожениле со мештанки, дури и идниот министер за надворешни работи на Кралството Југославија, Александар Цинчар Марковиќ, бил во брак со Критјанка Идалија.
А каков однос меѓу Грците и нашиот народ во тоа време беше целосно илустриран со зборовите на една жена од Крф упатени до српски офицер:
– Крф е како што беше пред 1915 година. Дури ми изгледа полошо од порано. Таа е нем, пуста и веќе не пее. Ти пееше цело време, а јас бев многу навикнат на твоето пеење. Можеа да ме сметаат за непријател на твојот народ, затоа што сакав што побрзо да се вратиш во татковината. Ти беше тука да покажеш што е животот и си замина и не остави да страдаме. Повторно ќе бидеме осамени во друштво на намуртени лица, кои зборуваат за пари, опкружени до смрт со страшна вода, бидејќи не можеме да продолжиме понатаму. Блажени се оние девојки кои Србите ги зедоа од овде и им ги спасија животите на овој остров на љубовта, полн со сонце и чемпреси, но без луѓе и љубов – напиша таа.
Во Солун, на Зејтинлик, има српски гробишта каде што се погребани војниците кои ги дале своите животи за татковината на фронтот.
Слушнете ја најубавата грчка љубовна песна со српски превод во видеото подолу:
