Свети Онуфриј бил подвижник од IV век, кој живеел во пустината на Горен Египет.
Се смета за еден од пустинските татковци.
Онуфриј најпрвин бил монах во еден манастир близу Теба, а потоа отишол во пустината каде што го живеел остатокот од својот живот, односно повеќе од педесет години .
Целата коса му беше „бела како снег“, косата и брадата допираа до земја, а телото му беше обраснато со влакна бидејќи долго време живееше без облека. Носеше само појас од лисја.
За неговиот живот знаеме врз основа на списите на монахот Пафнутиј, кој еднаш го посетил во пустината.
Тој вели дека целиот Онуфриј изгледал блескаво, возвишено и страшно. Кога го видел Пафнутиј, Онуфриј му се обратил по име и му кажал за неговиот живот во пустината.
Рекол дека таму го донел неговиот ангел чувар и дека со години јадел ретка пустинска вегетација, додека ангелот не почнал да му носи леб за да го задоволи гладот.
После тоа, по Божја промисла, во близина на неговата ќелија израснала палма, која давала добар плод од урмата, а имало и извор на вода. Меѓутоа, Онуфрије рекол: „Јадам најмногу и ги пеам слатките зборови Божји“.
На прашањето на Пафнутиј, како се причестува, пустиникот одговорил дека ангел Божји секоја сабота му се причестува и го причестува.
На вториот ден, стариот пустиник му рекол на Пафнутиј дека е денот на неговото заминување од овој свет, тој ги наведнал колената, се помолил на Бога и починал. Во тоа Пафнутије ја виде светлината која го осветли телото на починатиот светител.
Откако го погребал телото на Онуфрије, Пафнутије се вратил во својот манастир и на сите им објавил за овој подвижник. Онуфриј починал во 400 година.
Македонската православна црква го слави на 25 јуни според Грегоријанскиот календар.
