Самохраната мајка Милка е жена борец, но не можеше сè да направи сама, па добри луѓе ѝ дојдоа на помош.
Тој има само осум години, но иако е многу млад, ја почувствувал целата тежина на животот. Осумгодишниот Лука Никшиќ од селото Милиќевци во Цача е четврто дете во семејството и до оваа пролет живеел без струја и вода во трошна куќа која не била достојна за живеење. Самохраната мајка Милка е жена борец, но не можеше сè да направи сама, па затоа добри луѓе ѝ дојдоа на помош. Ова е нивната тажна приказна, со нов и посреќен почеток и силна верба во подобро утре.
– Родив четири деца, но во бракот претрпев тешка физичка и психолошка злоупотреба. Кога трите деца малку пораснаа, ми рекоа да се разведам и јас го направив тоа иако немав речиси никакви услови. Но, сакав Лука, кој во тоа време беше многу мал, да не расте секој ден во страв и траума. Се вратив на единственото место што го имав, во една трошна и неуредувана куќа на татковината, започнува приказната за РИНА Милка.
Куќата во која живееле била во катастрофална состојба. Им ја исклучија струјата, донесоа вода од бунарот, а само Милка знае колку солзи, крв и пот беа пролеани за да им се обезбедат на децата барем малку подобри и попристојни услови за живот.
– Сечев дрва за да ја затоплам куќата барем малку. Сè миев рачно, ја загревавме водата за да се искапат. Полесно е во лето, но зимите беа сурови. Особено за Лука кој е сè уште мал. Секако, работев во ладилникот, но бидејќи сум сериозен белодробен биолог, завршив во болница во сериозна состојба. Не можам да ти опишам со зборови кога си мајка и кога си немоќна да им обезбедиш основни услови на своите деца, вели оваа жена со треперлив глас.
Тие преживеале и семејна трагедија, кога средниот син на Милка извршил самоубиство во ноември 2023 година. Тоа многу силно го погодило шестгодишниот Лука, а среќата ретко можела да се види на лицето на неговото дете.
Добрите луѓе му помогнаа на Лука.
На сето ова, соседката Дијана Кнежевиќ не можеше да остане тивка и рамнодушна. Таа реши некако да му помогне на ова семејство. Таа не се двоумеше многу и се обрати до градот за помош, брзо доби одговор и започна позитивна лавина што врати искрена насмевка на лицето на тажното момче.
– Кога слушнав за приказната на Лука и го запознав неговото семејство, ниту јас не се чувствував така, но верувам дека никој не можеше да остане рамнодушен. Затоа веднаш се организиравме да помогнеме. Никогаш нема да заборавам кога едно момче на негови години ми рече дека наместо играчки, мобилни телефони и облека, неговата најголема желба би била да има струја и бања. Веднаш направивме сè за да им обезбедиме електрична енергија, а потоа започнавме со реконструкција на нивниот дом, рече Милош Стеваниќ, помошник на градоначалникот на Чачак.
Сега Лука и неговото семејство добија нов дом, бања, убаво уредени соби. Колку е голема оваа работа за ова мало момче, покажува и фактот дека малото не можеше ништо да каже, туку плачеше од среќа кога виде како изгледа неговата куќа сега.
– Денес не славиме ѕидови и покриви, денес ги славиме сите големи и добри луѓе кои учествуваа во оваа акција и усреќија едно прекрасно момче. Срцето ми е полно што му го променивме животот на подобро и како татко бев многу трогнат од неговите солзи, но овој пат тоа беа солзи радосници. Среќен сум што денес овој двор е полн со деца со кои си игра Лука и се надевам дека сите помалку убави работи сега се зад нив, рече Стеваниќ.
