Срцата ни потона додека го читавме писмото што ни го испрати 79-годишната пензионерка од Загреб, г-ѓа Тереза. Пет децении живееше во брак што не би му го посакала на својот најголем непријател, а ни се доверува дека нашла мир дури кога и починал сопругот пред четири години.
Г-ѓа Тереза ни пишува , ја запознала својата сопруга кога имала 16 години. „Тој беше мојата прва љубов, се омажив за него кога имав 25 години. Беше пристоен син на занаетчија, барем јас така го гледав. Но, и тогаш, моите родители, како и моите пријатели, дискретно ме предупредија дека ќе бидам незадоволен од него. Сепак, јас го направив тоа на мој начин“, пишува во исповедта.
Нејзиниот сопруг го покажа своето вистинско лице дури откако таа го роди своето прво дете. „Дури кога се породив сфатив колку е посесивен, себичен и нарцисоиден. И голем безделник! Се обидов да го сокријам тоа од другите, но не успеав. Се трудев да ги сокријам нашите проблеми од децата. Живеевме најмногу од мојата просечна плата. Менуваше автомобили и си купи скапа облека“, ни се доверува госпоѓа Тереза.
Одби развод
Дознаваме дека се обидела да се разведе. „Ќе ми кажеше дека ќе ме убие пред да ми даде развод. Кога имав 40 години, татко ми почина и тогаш се преселивме кај мајка ми, која имаше голем стан. Потоа стана уште полош, се однесуваше како вистински психопат“.
Оглас
„Набргу откако стигнавме кај неа, мама доби енцефалитис, едвај успеа да излезе жива, повеќе не беше независна. Ја доев 13 години. Во последните неколку години од нејзината болест, и самиот се чувствував многу лошо, но тоа го припишував на исцрпеност. Мажот речиси секој ден почнал да доаѓа дома пијан. Бев скршена, отидов во предвремена пензија што беше сè освен одмор. За среќа, децата, кои рано заминаа од дома, ми помогнаа со мајка ми и беа голема поддршка во сето тоа“, ни опишува тој.
Четири мирни години
И тогаш, пред четири години, мајка и и сопруг починаа во истата година. „Кога останав сам и без обврски, почнав да барам. Моите дијагнози беа: Паркинсонова, ревматоиден артритис, рак на матка, хипертензија, хипертироидизам. Уште ми останаа гастроентеролог и пулмолог бидејќи имам некои формации. Без разлика на моите дијагнози, се чувствувам смирено и жал ми е што не бев похрабра и се обидов да се разведам и покрај заканите“.
„Во овие четири години и покрај терапии и болки сум опуштен. Затоа, драги жени, не дозволувајте да бидете малтретирани. Го молев Господ да ми даде барем еден месец живот без мојот сопруг и добив четири мирни години. Повеќе не размислувам за крајот на мојот живот, иако крајот можеби е близу“, е искреното и топло писмо на нашата верна читателка Тереза.
