Лузната на лицето на тинејџерката Албина Мали-Хочевар е доказ за храброста што младата партизанка ја покажа за време на Долгата светска војна
Родена во Виница во септември 1925 година, Албина беше едно од осумте деца во работничко семејство.
Кога тргнала во трето одделение, семејството се преселило во Јурка Вас, каде што татко ѝ, по професија столар, се разболел и починал само неколку месеци подоцна. Албина веќе почнала да работи тогаш за да и помогне на мајка си да го прехрани семејството.
Кога Германија ја нападна Југославија во 1941 година, Албина се приклучи на Националното ослободително движење.
Нејзините способности беа брзо препознаени. Таа почна да пренесува информации меѓу високи членови на движењето, улога на голема доверба.
Ја одржуваше врската меѓу Нови Место и Брезово Ребро, каде што имаше активистичка позиција и партизански табор. Во декември 1941 година, таа го напуштила Брезово Ребро и, по упатствата на Хенингман, се вработила во Нови Место. Во гостилницата каде што работела организирала пункт за врски и за време на нејзиниот тримесечен престој во Нови Место, делела летоци и одржувала контакти со куририте кои доаѓале во градот.
Кога силите на Оската ја нападнаа ослободената територија, Албина се приклучи на Сојузот на комунистичката младина на Југославија во средината на 1942 година и служеше во Третиот баталјон на Првата словенечка бригада „Тоне Томшич“ во Третата чета.
До декември истата година, Албина, која работела како медицинска сестра и секретар на баталјонот, учествувала во битки низ целата земја. Како медицинска сестра на бојното поле, таа се изложи на големи опасности, како од непријателски оган од земја, така и од воздушни напади – тогаш сè уште нови и непрецизни воздушни единици.
Од крајот на 1942 година до крајот на 1943 година, таа претрпе неколку повреди, вклучувајќи ги и оние кои резултираа со големи повреди на нејзиното лице.
Учествувала во борбите на 11 декември 1942 година во Ајдовац и Полица, на 26 декември 1942 година кај Мирна и два дена подоцна кај Требинац, на 3 јануари 1943 година во областа Загоричко-Чатеж, на 13 јануари во Шентвид кај Стичка, на 17 јануари 1943. во јануари на Полица.
Во септември 1942 година за прв пат била ранета во Сува Краина, а потоа на 21 јануари 1943 година во битката кај Загорица, каде што бригадата нападнала упориште на Белата гарда. Учествувала во битката кај Метлика, каде се грижела за ранетите. Таа се грижела за ранетите за време на битките кај Амбрус на 18 март и за време на битките кај Данем на 25 март 1943 година. По трет пат била ранета на 15 септември 1943 година во Велики Осолник, за време на борбите за Турјак, кога во неа експлодирала мина. Таа закрепна во партизанската болница во Јелендол, Кочевски рок, потоа во Чрмошњице и оттаму беше евакуирана во Жумберак.
Фотографијата што е направена во тој период остана постојано потсетување на јавноста за ужасите на војната.
За нејзината храброст во опасни услови, таа е одликувана со Југословенски орден Партизанска ѕвезда од III ред.
Албина почина на 24 јануари 2001 година.
