Почнува да раѓа во третата година, но комерцијалните приноси може да се очекуваат само од седмата до десеттата година, а целосниот род од дванаесеттата до четиринаесеттата година.
Продажбата на ореви не е тешко бидејќи купувачи секогаш има, но кога станува збор за одгледување, треба да се подготвите за неколку работи за да остварите сигурна добивка. Многу колачи не можат да се замислат без ореви, а дали некогаш сте се запрашале колку тие патуваат од плантажата до вашата трпеза?
Почнува да раѓа во третата година, но комерцијалните приноси може да се очекуваат само од седмата до десеттата година, а целосниот род од дванаесеттата до четиринаесеттата година.
Експертите пресметале дека годишната инвестиција изнесува сума која е само 16 отсто од приходот што го носи плантажата. Од друга страна, плантажата со ореви не бара многу работа и има свој пазар на територијата на Србија.
Одгледувањето на плантажа со ореви не бара голема инвестиција. Исто така, секоја наредна година не бара многу третман и работа во споредба со некои други култури Идеално време за одгледување на плантажа со ореви е ноември или декември.
Зависно од цената може да се заработи околу 10.000 евра по хектар годишно, но треба да се земат предвид и трошоците за одржување и берба на овошје.
Еден од луѓето кои се впуштија во авантура со ореви е Вељко Адамовиќ, машински инженер и професор по математика, кој има модерна плантажа во Ваљевска Каменица.
– Продажбата на ореви не е проблем. Има купувачи, иако цената може да биде проблематична. Но, кога луѓето бараат да почнат со орев, се држат до примери од книги кои важат за совршени услови, но во пракса тоа е тешко да се постигне. Отпрвин ги ставив сите трошоци на хартија, па брзо го фрлив и тоа. Не знам кој точно може да го пресмета тоа, нивната работа… На оваа работа и на плантажата сега гледам како на еден вид заштеда, вложени пари кои подоцна ќе се вратат во поголема сума – изјави Жељко за АгроТВ.
Адамовиќ пред речиси 15 години засадил орев на парцела од 1,35 хектари. Се одлучил за сорта со потекло од нашите краишта – расна – која името го добила по селото од каде е започната селекцијата.
– Земјиштето го наследив од мајка ми и решив да не го продавам за да го пошумувам. Бидејќи ми се допадна тоа садење како активност, решив да купам уште нешто. Земјата тогаш беше евтина овде. На убедување на пријател засадив ореви мислејќи дека ќе имам и „шума“ и плод. Од шумата ништо не би излегло, бидејќи таа е ниско закроена, но плодови има – ги опишал своите почетоци во овоштарството Адамовиќ.
Тоа што мислел дека ќе има ореова шума не била единствената заблуда.
„Само садите орев и чекајте го плодот“
– Мислев и дека нема многу врска со оревите, што е точно само во почетокот кога садниците се мали. Има многу работа таму, кој очекува да нема, подобро да не го засади. Сега само прскањето може да трае два дена. И потрошив барем 50 отсто повеќе пари отколку што планирав на почетокот – рече тој.
По садењето, Адамовиќ видел дека неговата почва не е погодна ниту за ореви, а шестата или седмата класа почва треба да се подобри со додавање калиум и фосфор, а потоа вар за да се намали киселоста.
Денеска има најмалку 115 садници и систем за наводнување со шипка.
– Внимавајте кога купувате садници. По совет на пријател агроном ги најдов и беа примени 100 проценти. Но, тоа е само почеток на работата, таа цена од 1.700 евра за сто садници – забележува Жељко.
Сега повеќе од една деценија по садењето, има уште повеќе работа. Насадот се ѓубри три-четири пати, а зимското прскање е задолжително, потоа системско во мај и јуни.
– Сепак, оревот ги покрива вашите трошоци со својот род веќе од шест или седум години – истакнува Адамовиќ.
На крајот, истакнува Жељко Адамовиќ, во оваа работа или хоби се влегува затоа што го сака, а не за да заработи пари.
-Кога гледам во овоштарник, не е важно каква е културата, не гледам колку заработува тој човек, туку колку труд е вложен за да биде толку убав, затоа што знам колку работи. има – заклучи тој.
