„ДОНЕСОВ ДЕТЕ ВО СИВА НАРАКА БЕЗ ИГРАЧКИ“ Кристина се преселила во Данска со семејството, а таму ја чекал ШОК ДО ШОК

Хрватица која со семејството се преселила во Копенхаген открива како всушност изгледа животот во Данска.

Животот во странство е голем сон за многу луѓе, додека повеќето од нив се каат и едвај чекаат да се вратат во родната земја . Данска важи за една од поразвиените и поорганизираните земји, а познато е и дека Данците се меѓу најсреќните луѓе во светот.

Кога Кристина Валспергер Даниловски од Загреб се преселила во Данска со своето семејство на почетокот на 2009 година, таа била свесна дека оди во сосема друга земја. Нејзиниот сопруг е врзан за Копенхаген поради работа, па размислувале за евентуална преселба. Кон крајот на 2007 година родила син, а за време на породилното отсуство почнале да го планираат животот во Копенхаген. Кога таа, сега 40-годишна магистер по хемија, се вработила во фармацевтската индустрија во Копенхаген, решиле да се преселат.

– Сакав да живеам во странство и да пробам нешто друго и не зажалив – вели Волспергер Даниловски.

Првиот шок – упис во градинка

Нејзината прва средба со сосема поинаков концепт на живот е поврзана со запишувањето на нејзиното дете во градинка. Архитектурата на Копенхаген е прекрасна и таа очекуваше весела, шарена, топла јасли и заинтересирани, посветени учители. Меѓутоа, го запишала детето во зграда налик на колиба, со сиви ѕидови и подови, без бои, играчки и цртежи, а ја чувале наставници кои едвај се справувале со детето.

– Данците веруваат дека децата треба да се воспитуваат да бидат индивидуи уште од мали нозе, дека треба да се грижат за себе и сами да се анимираат. Данските мајки не трчаат по своите деца и викаат „немој, немој, пази, ќе паднеш“. Тие веруваат дека мора да падне и така ќе научат. Во првиот дневен престој на мојот син, кој имаше едвај две години, мислеа дека е во ред да излезе без капа на снег и дожд и да се лади и влажни бидејќи следниот пат сигурно нема да ја заборави капата – вели. Кристина.

Тешко е нашиот менталитет да го прифати тоа, но Кристина предупредува: Данците растат во среќни, здрави и одговорни луѓе. Нивниот пристап е само поинаков.

– Нема оценка што е подобро или полошо – едноставно е поинаку. Дали е подобро постојано да скокаме околу децата како нас? Дали е подобро нашите расадници да бидат розови и сини и полни со цвеќиња? Дали е објективно подобро? Дали нашиот последен менталитет е подобар за децата? Дали е подобро родителите да немаат ништо, а децата да носат брендирана облека и да слават скапи родендени? не знам! Тоа, на пример, во Данска го нема. Облеката се купува само кога треба, а евтините, играчките се ретки, како и слатките. Веројатно најдобриот начин е некаде на средина – вели Кристина.

Неприкосновен жолт картон

За да постоиш во Данска, да имаш име, адреса, автомобил или телевизија, да можеш да платиш лотарија, да платиш струја, да позајмиш книга од библиотека или да се зачлениш во фитнес клуб – треба да имаш жолт картон. Мал пластичен жолт картон со десетцифрен CPR број. Тој број е како голем брат – знае сè, сè за вас и ја следи секоја, дури и најмала промена: таа картичка „знае“ каде живеете, дали сте во брак и со кого, колку деца имате, која градинка или во училиште одат, каде работиш, колкава ти е платата, колку сметки имаш и во кои банки, што поседуваш во Данска и што во странство, кој ти е доктор, дали имаш месечен билет за метро…

И тоа е единствениот документ што го имаат Данците – тоа е документ за идентификација, пасош и здравствен документ. И правиш се со неа. Нема документација што ви треба за да завршите што било – не, венчани или изводи од матичната книга на родените, или да ги чекате „не постари од шест месеци“. Доволен е жолт картон. Данската бирократија функционира беспрекорно. Странците од југот, полудени од бескрајните чекања на безброј шалтери и плаќањето празни хонорари, веднаш се импресионирани од тоа. Сепак, оваа беспрекорност е делот на кој е тешко да се навикнеш: беспрекорноста не трпи исклучоци. Ако доцните еден час со плаќањето, ако рокот паѓа во недела, а платите во понеделник во зори – жолтиот картон знае. И ќе ја платиш казната. Иако тој час не игра никаква улога. Затоа што правилата се правила.

Можете да правите сè преку Интернет, а еве листа на работи што можете да ги правите САМО онлајн. Сè е интернетизирано до тој степен што некои наши традиционални професии целосно исчезнаа. Како библиотекар. Сè е компјутеризирано во библиотеката. Книгите се позајмуваат со помош на компјутер, се враќаат на еден вид подвижна лента, која пак издава фактура за доцнењето, доколку има. Плаќањето се врши преку ПОС терминалот. Касиери има се помалку, големите трговски ланци полека се префрлаат на автоматски каси. Билетите за траект може да се купат само онлајн, за одреден траект во одредено време. Ако патниците доцнат – можат да влезат во првиот следен каде што има место. Просечно време на чекање – до половина ден. Весниците се читаат и на интернет – киосци со хартиени весници речиси и да нема, се купуваат во продавници и се многу скапи.

Она кога ќе доцните на фитнес…

На две улици од својот стан, Кристина нашла добар фитнес клуб. Работат нон-стоп, имаат јога, пилатес, вежбаат, датумите ги одредуваш како сакаш и тоа преку интернет, а цената од 350 круни месечно (околу 5000 динари) била прифатлива. Таа се пријави користејќи го својот жолт картон и возбудена отиде дома да резервира термини. Бидејќи не знаеше како ќе изгледа нејзиниот распоред, како ќе работи нејзиниот сопруг, како ќе биде со детето во дневен престој, таа ќе резервира шест до осум состаноци неделно, знаејќи дека, во најдобар случај, ќе го искористи два. По успешен месец во кој со ентузијазам ги пофали и цената и услугата, ја доби сметката: 1.500 круни! Таа беше ладна како шприц, уверена дека наскоро ќе го реши недоразбирањето. Се испостави дека немало недоразбирање и дека Данката искрено не разбрала за што зборува Кристина: најмалку 15 пати резервирала термин на кој не дошла. Тоа е апсолутно неприфатливо, па доби 15 индивидуални казни. Час што не го посетувате е двојно поскап од оној што го посетувате.

Кристина се налутила и токму во моментот кога решила дека нема да им плати по никоја цена „па нека тужат ако сакаат“, се присетила на жолтиот картон со кој се пријавила: секој месец ќе и се наплатува камата и ќе дефинитивно ќе се наплати на крајот. Сепак, таа не престана да ги плаќа казните: во договорот (на дански) потпишала дека ќе доаѓа на секој час 10 минути порано. Еднаш таа дојде седум минути пред почетокот. Таа уредно ја платила казната.

Колку и како работат Данците, данок по работното време

Данците се богат и вреден народ, но во умерени количини. Со акцент на обичајот. Добро е да работите и да не опуштате, туку во работно време. Добро е да се заработи многу, но покажувањето богатство е грубо. Чувствуваат дека се доволно оптоварени со 38-часовно работно време (не им се плаќа за одмор), па шест недели годишен одмор (кој го користат кога и како сакаат и газдата не мора да го одобри – само земете забелешка) не им нуди утеха. Тоа се прави во работно време, обично од 8 до 16 часот и ни секунда подолго. Никогаш. Деловен лаптоп останува на работа – ако го однесете дома и на работа, плаќате посебен данок.

Како и прекувремена работа и користење на службениот мобилен телефон надвор од работното време. Деловната хиерархија е прилично апстрактна и сите треба да чувствуваат дека се еднакви. Деловната облека не постои. Без неплатена прекувремена работа. Нема работа во петок наутро, појадуваме колективно. Шефот за три години и се јавил на Кристина само еднаш надвор од работното време: да ја потсети дека во петок организира појадок.

Странците најмногу се изненадени од ваквите работни навики на една од најбогатите нации. Многу е лесно да се отпушти работник од Данска, бидејќи нема отпремнина. Но, исто така е многу лесно да се најде работа – 700.000 Данци ја менуваат работата секоја година.

Во живо до 18 часот

Ние, навикнати да можеме да добиеме речиси секаква услуга во 22 часот, се чини дека во Данска сè функционира како одделот за издавање потврди за невработеност – фризери, педикир, продавници и библиотеки – сè се затвора околу 18 часот. Ако чекате во продавница еден час во ред за да ја платите робата, кога ќе истече работното време – треба да ја напуштите продавницата и да се вратите утре. Излегувањето после 18 часот е малку грубо.

Данците имаат заеднички оброк во 18 часот, еден вид ручек-вечера, а во 19 часот данските деца веќе спијат. Таков е редот. Долго најавуваниот и очекуван културен настан – посетата на Германската филхармонија – во Копенхаген е закажана за 17:30 часот. Еднаш, Кристина реши да го тестира данското трпение. Заедно со две пријателки од југот, таа отиде да го прослави 8 март во ресторан на доцна вечера во 19:30 часот и цврсто одлучи да остане што подолго. Од 21 часот наваму келнерите го миеја подот околу нив, ги расчистија сите маси, мрзливо им ја донесоа сметката што не ја побараа, но не се откажаа. Во 22 часот беа буквално избркани.

Мажот оди на службен пат, сопругата зема плата!

Родовата еднаквост е навистина жива во Данска. Во домашните и родителските обврски полот не е важен, се е поделено по пол. Данец во мултинационална компанија бил известен дека за неколку недели треба да замине на двонеделно службено патување.

Тој веднаш побарал да разговара со странскиот газда и побарал „финансиски надомест за прекувремената работа на сопругата дома поради неговото отсуство“. Му објаснил дека сега жената ќе мора да ги промени сите планови, да преземе половина од неговите обврски, готвење, грижа за децата. Зошто би се согласила на тоа? Странците останаа во неверување. Но, по неколку часа консултации, тие одлучија дека е подобро да и платат хонорар на сопругата на Дан.

Храната се купува во петок

Данците се многу штедлив народ и штедат на се. Храната се купува во петок, бидејќи во сабота пристигнуваат нови пратки со овошје, зеленчук и месо, па во петок старата пратка се продава по попуст. Бидејќи претпочитаат сирова храна – добиваат се што им треба. Данците ретко готват, но оброкот надвор од домот го сметаат за екстравагантен и луксуз. Ненаменските кредити, кои кај нас масовно растат кога претерано трошиме, во Данска се ретки. Данците воопшто не го разбираат концептот минус, односно дозволеното пречекорување на тековната сметка.

Си купуваш една кола, на државата и плаќаш уште две

Даноците во Данска се неверојатни. На луксузни автомобили – 180 проценти. Затоа, плаќате речиси двојно повеќе данок на цената на автомобилот. Освен ако не ги отстраните задните седишта – тогаш тоа е комбе, па данокот е само 60 проценти. Ќе плаќате данок на станот што ви го оставиле родителите – кои платиле пристоен данок при купувањето. И тоа од 40 до 75 проценти!

Воспитување деца Сосема е нормално да наидете на расплакано бебе во количка на пат – сам. Бебињата спиеле во креветчиња во девет од десет колички, на нордиски студ, без надзор!

Кристина сè уште не знаела дека Данците длабоко веруваат во терапевтскиот ефект на децата што спијат на отворено, главно без надзор. И навистина не разбираат зошто остатокот од светот во паника вика полиција кога на патот ќе наидат на количка во која плаче бебе. Во данските јасли, ваквата грижа за децата е стандардна: ако случајно немаат двор, мора да имаат тераса за детската спална соба на отворено.

Децата се оставени во шумата Данците се исклучително страсни за екологијата и здравиот живот. На данските деца ретко им се даваат слатки и се внимава редовно да јадат сирова храна. Не треба да им се купуваат бескрајни играчки, треба да бидат креативни и да играат надвор, без мешање на возрасните. Затоа се многу популарни шумските детски градинки кои се состојат од затворен санитарен јазол во ливада покрај шумата надвор од градот.

И соби за градинка, спортска и сала за танцување, коридор со шкафчиња за работи и друг вообичаен инвентар се наоѓаат – во шумата. Двегодишните деца одат во групата Оук, а децата од предучилишна возраст во Спрус. По осум часа секој ден тие деца остануваат – во шума, без засолниште, без зграда, без играчки, без радијатори. Тие носат спакувани ручеци, главно сирова храна. Основното правило е дека работниците во дневните центри мора да се забавуваат сами, без интервенција на педагози. Во шумските расадници нема вируси и бактерии. Тие деца се здрави како дренка.

Бебето има треска? Остави ја гола на снегот…

Данците не наседнуваат на измамите на фармацевтските лобија и не ги трошат лековите залудно затоа што – повеќето работи не те тераат да умреш. Ова е мантра не само на просечните Данци, туку и на нивните лекари. Кристина за малку ќе доживеала топење кога видела бебе соблечено до пелени поставено покрај отворен прозорец среде зима во детската градинка. Таа беше таму бидејќи така природно и се намалува температурата! Супозиториите, сирупите и бушотини, прва помош на секоја мајка, најчесто ги презираат данските мајки. Исто како што непотребните патувања на лекар, на пример, висока температура или сипаници, обично се намуртени. Со оглед на тоа што не можете да посетите лекар без закажување интернет или телефон, речиси е невозможно да дојдете до нив со такви обични симптоми.

Данците сакаат да имаат деца

Данска е една од ретките земји која нема сериозни проблеми со наталитетот. Нивните сопруги во просек раѓаат 1,8 деца. А тоа е веќе видливо на улица – децата ги има насекаде, родителите секогаш ги носат со себе бидејќи бебиситерите обично се неприфатливи, а двојните колички за близнаци се невообичаено чести:

Данска е блиску до врвот на земјите во однос на процентот на жени кои се подложени на медицински потпомогната репродукција. Без разлика на целосната неможност да ги разбереме нивните образовни методи, факт е дека Данска е земја љубители на деца и семејни – од секаков вид: разводите се вообичаени, но по разводот родителите подеднакво се грижат за децата. Невообичаено за нас, голем број жени имаат деца со повеќе од еден маж. Геј паровите обично одгледуваат деца.

Стари во Данска

Додека количките се на секој чекор, гледањето сива глава во Копенхаген е вистинска реткост. Затоа што старите луѓе не живеат во Копенхаген. Нордискиот тип на семејство не ја знае услугата на бабите и дедовците, а децата го напуштаат домот на нивните родители штом законот им дозволува, на 18 години. На старост данските пензионери обично го продаваат својот стан – не им го оставаат на децата затоа што данокот би изел до три четвртини од вредноста на станот – и со тие пари, што е убава сума бидејќи Копенхаген е скап, одат некаде поевтино за живот.

Најчесто во Франција или Шпанија, или данска провинција. Државните пензии се многу ниски со оглед на цените таму и – сите се еднакви! Без разлика каде сте работеле, основната пензија е иста за сите. Само оние на кои компаниите им го платија вториот столб се малку повисоки, но има малку пензионери кои можат удобно да живеат од своите пензии во Копенхаген. Сепак, тие пари вредат многу повеќе во Шпанија и гарантираат пристоен живот.

Макси пакувањето е важно

За Данците важно е да е здрав, еколошки и во макси пакување. Како да сум се вратила на почетокот на 80-тите во Југославија, вели Кристина. Нема шарени полици или понуди со мирис: пакувањата се без мирис и без адитиви. Тие не се пени – тоа е она што им е заедничко. Како и многу пати досега, нејзиното чудо наиде на неразбирање: тоа не ја загадува водата, што повеќе да посакате?

Голотијата е во ред, зошто завеси?

Колку е појужна земјата, толку повеќе завеси и ткаенини користи. Колку повеќе одите на север, толку повеќе паѓаат завесите. Данците, на пример, обожаваат стаклени ѕидови и се чини дека користат нормални ѕидови исклучиво внатре во куќата или станот – никогаш како надворешно. Нивните домови се стаклени, проѕирни, отворени за сите погледи. И тие не користат завеси. Не се срамат да се пресоблекуваат на прозорецот, а Кристина фатила неколку соседи како водат љубов. На локалниот базен, каде мајките често доаѓаат со своите деца, вообичаено е сите жени да се соблекуваат и да се тушираат заедно, коментирајќи една со друга пред да одат на базен. Кристина беше единствената која се тушираше во костим.

Како правилно да мастурбирате?

Во четврток навечер, на првата програма на јавната данска телевизија, во 21 часот, има популарна едукативно-документарна емисија која Данците многу ја сакаат. Затоа што е документарен и едукативен. Така, на пример, еден четврток, стручен соработник во студиото ги едуцирал и демонстрирал правилните техники на самозадоволство и компаративните предности на различните уреди, додека друг гостин мирно и стручно го коментирал тоа. Шоуто беше исклучително сериозно.

Кафето не се служи, вие земате сами

Данците не практикуваат часови поминати во пиење кафе во кафуле каде ве служат пријателски настроени келнери. Ниту тие го разбираат овој наш обичај. Во данските кафулиња кафето се пие во шанкот, се чека на ред за да се купи, а потоа се бара место меѓу ретките маси.

Потоа одите да земете шеќер и вода, кои се на другиот крај од собата: водата е во бокал и се прелива во пластични чаши. Ако има слободна маса – на која обично гостинот сам ги чисти насобраните чашки – не е вообичаено да се седи долго и да се разговара.

Нема да ве поканат дома

Дружење со данско семејство – начинот на кој влегувате во нивната куќа, се поканувате на вечера, излегувате на пијачки и плаќате наизменично, повикајте им во последен момент кога нема кој да ве чува и не броете услуги – е многу, многу тешко. Тие се непоправливи личности. Кристина си постави задача. На почетокот таа бескрајно ги покануваше колегите и родителите на пријателите на нејзиниот син на вечера. Сите редовно доаѓаа, но никој не ги покани во нивниот дом. Се додека колешката ненадејно не ја покани на суши забава, мала дружба на колеги во нејзиниот дом по повод промоција. И додека забавата веќе падна во заборав, еден ден Кристина доби порака на своето биро: должи 100 круни. За состојките.