Растењето на село носи со себе бројни задачи со кои децата се среќаваат во раното детство. Често, по завршувањето на училишните обврски, помагаат и во работата на овоштарниците и полињата.

Сашка Томаниќ (16) од селото Прањани во Горно Милано последните денови од одморот не ги поминува на забави, туку зад волан на трактор кој го вози како да е голем.

Уште од дете ги сакам сите земјоделски работи, и возење трактор. Кога малку пораснав, сакав да возам, но татко ми не сакаше да ме учи затоа што мислеше дека нема да можам да совладам се што е потребно. Кога бев четврто одделение, првпат седнав зад воланот, чекор по чекор и со трпението на татко ми почнав без проблем да го возам тракторот. На почетокот имаше изненадени и исплашени погледи, но јас брзо ги демантираше. Сакаат дури и да се возат со мене – вели оваа девојка од Сувобор.

Сите во селото знаат за Сашка и нејзиниот црвен автомобил, а соседите велат дека таа вози како возрасен маж. Имала од кого да ја наследи умешноста, бидејќи и нејзината мајка Ружица е вешта зад воланот. За време на сезонската работа, таа е активна во текот на денот и им е голема помош на родителите.

Advertisement

– Возам сам по нашите локални патишта, а понекогаш татко ми оди пред мене во автомобилот за да се увери дека сум вешт зад воланот. Без проблем ги прифаќам сите работни места што ги има. Сеење пченка, возење бали со сено, косење ливади и мачни полиња. Не се срамам од ниедна работа, дури и кога ќе почне школото едвај чекам да завршат часовите и брзам дома да помогнам каде што е потребно – изјави Сашка.

Следната година веќе планира да се запише во автошкола, за да има соодветна возачка дозвола и да може да вози трактор на малку подолги релации и низ центарот на селото, не само на имот и нива.

– Животот на село има свои предности, се што правиш се прави со семејството. Јас и сестрите заедно со нашите родители имаме свои ритуали, преку работа на фармата имаме заеднички активности и обврски. Денот ни помина брзо и најважно со насмевка. Никогаш не би го заменила моето детство на село за град – заврши Сашка.

Advertisement