Слепата жена се изненадила кога ги слушнала зборовите на возачот на автобусот. Понекогаш љубовта што ни ја даваат ближните е многу посилна од темнината што не опкружува.
Сузан има 34 години и нејзиниот живот целосно се променил кога го изгубила видот поради погрешна дијагноза на лекар.
Станала депресивна, лута и фрустрирана бидејќи себеси се гледала како силна и независна личност, а сега е осудена на ситуација поради која се чувствува немоќна.
Нејзиниот сопруг, воен пилот, не знаел како да се справи со депресијата и горчината, обидувајќи се на секој начин да и помогне.
Кога дошло време Сузан да се врати на работа, Марк немал срце да ја прати сама да се чува во превоз, па се договориле да ја вози на работа и назад, иако работата му била на другата страна на градот.
Работеше некое време, но Марк сфати дека е премногу комплицирано и прескапо. Затоа, тој и предложи на Сузан да почне да оди со автобус.
Таа беше огорчена и имаше чувство дека сака да ја остави. Се чувствуваше беспомошно кога и да требаше да се снајде, иако помина повеќе од една година, сепак не можеше да се помири со фактот дека никогаш повеќе нема да ја види.
На крајот се согласиле заедно да одат со автобус до и од нејзината работа, додека таа не почнала да се чувствува доволно безбедно за да оди сама. Иако беше покомплицирано од претходниот аранжман, Марк инсистираше на тоа. По неколку месеци собрала сили сама да се движи со јавен превоз.
Тој понеделник се спремила, го прегрнала сопругот и сама отишла во автобус. Понеделник, вторник, среда, четврток – сè беше во ред секој ден, а Сузан почна да ја враќа старата самодоверба.
Во петокот наутро Сузан се качила во автобус и додека плаќала билет, возачот и рекол дека е неверојатно љубоморен на неа. Сузан беше збунета, зошто некој би и завидувал на слепа жена? Така таа го прашала. Потоа и кажа нешто што не можеше да поверува.
„Мора да се чувствувате навистина убаво кога некој толку многу се грижи за вас и толку многу ве сака. Знаете ли дека секое утро оваа недела, еден убав господин во воена униформа стоеше зад аголот и те гледаше како се качуваш во автобусот, а потоа ја следи оваа рута и ќе те гледа како излегуваш од автобусот и влегуваш во деловната зграда. Потоа ќе ти прати бакнеж и ќе си замине. Вие сте многу среќна дама“.
Понекогаш љубовта што ни ја даваат ближните е многу посилна од темнината што не опкружува.
Дали се согласувате ?
