Денеска молете се за здравјето на домаќинството и на сите луѓе
Денес, 18 септември 2022 година, го одбележуваме споменот на родителите на Свети Јован Претеча или Крстител, последниот пророк на Стариот Завет и првиот пророк на Новиот Завет. Денеска православните цркви, како и Македонската православна црква, го слават споменот на Светиот пророк Захарија и праведната Елисавета.
Светиот пророк Захариј, таткото на свети Јован Претеча и Крстител Господов, бил син на Варахија, од племето Авија, од племето Арон. Тој имаше жена Елисавета, која исто така беше од племето Арон; била сестра на Света Ана, мајка на Пресвета Богородица.Светото Евангелие за нив сведочи дека биле украсени со сите добродетели и воделе беспрекорен живот. Светиот евангелист Лука за нив вели: Обајцата беа праведни пред Бога и живееја во сè според заповедите и наредбите Господови без мани (Лк 1, 6).
Очигледен доказ за нивниот чесен живот е светото потомство на нивниот чесен и славен пророк, Претеча и Крстител Господов Јован. Во Светото Писмо е кажано: По нивните семејства ќе ги познаете (Мт. 7, 16): од добро дрво семејството не може да биде лошо; да се оствари според зборовите на Светото Писмо: Ако коренот е свет, свети се и гранките (Рм. 11, 16). Затоа, од светиот корен можеше да израсне и светата гранка Јован.
Свети Захариј, таткото на Претечата, бил свештеник во Ерусалим за време на владеењето на Ирод. Тој беше од секојдневното стадо на Авија, односно од племето Авија, чие стадо падна во осмата седмица. За овие стада се вели следново: кралот Давид, гледајќи дека племето на Арон се намножило толку многу што е невозможно сите заедно да служат во храмот, ги подели потомците на Арон на дваесет и четири стада или ликови, така што тие би другиот, секој си ја одржуваше својата седмица, служеше во храмот.
Во секое посебно стадо, царот избрал еден од најчесните луѓе и го назначил за нивен поглавар, а секоја фигура имала свој главен свештеник; и секој лик имаше повеќе од пет илјади свештеници. Но, за да не дојде до расправија меѓу првосвештениците кој од нив ќе служи со нивниот лик првата недела, кој за втората, кој за третата и така натаму до дваесет и четвртата, тие ги фрлаа коцките. и според коцките направија аранжман; и се задржаа на тој распоред до новата благодат, бидејќи потомците на секој свештеник го чуваа својот ред според коцките што му паднаа на нивниот предок.
Осмото стадо му паднало на свештеникот Авија (1. Летописи 24, 10), чиј потомок бил свети Захарија; затоа, во текот на осмата седмица, тој служеше во храмот, претседавајќи со другите свештеници од своето стадо.
Еднаш, кога Захарија му служеше на своето стадо пред Бога, му се случи, според обичајот на свештенството, да влезе во Господовиот храм за да кади, и ете, му се јави ангел Господов, стоејќи од десната страна. страна на олтарот за темјан. Гледајќи го ангелот Захарија, тој се исплаши, но ангелот го разби неговиот страв велејќи: „Не плаши се, Захариј“. И го утеши со тоа што му објави дека неговата молитва е угодна на Бога и дека поради тоа Господ му дава милост: ја благослови својата жена Елисавета, иако таа беше неплодна и прерано, да роди син Јован, имењакот на благодатта, кој ќе ги радува не само своите родители, туку и многу луѓе.
Ангелот исто така му објави на Захарија дека неговиот син ќе биде голем пред Бога, не по телото, туку по духот; и дека ќе биде толку побрз и воздржан, како никој друг. И навистина, за тоа сведочи и самиот Господ Христос, кој за него вели: Дојде Јован Крстител, кој ниту леб јаде, ниту пие вино (Лк. 7, 33).
Ангелот пророкува за него, дека ќе се исполни со Светиот Дух уште додека е во утробата на мајка си и дека многу синови Израилеви ќе ги претвори кон Господа, нивниот Бог; дека ќе биде Христов Претеча во духот и силата на пророкот Илија и дека ќе го подготви народот за прием на Господ Спасителот (Лк. 1, 8-17).
Слушајќи го сето тоа, Захарија се зачуди и не поверува во она што го зборува ангелот, зашто Елисавета беше неплодна, а и двајцата веќе беа стари. А Захарија му рече на ангелот: По што ќе го знам тоа? зашто јас сум стар, а жена ми е привремена. Ангелот што одговараше му рече: Јас сум Гаврил, кој стои пред Бога, и испратен сум да зборувам со тебе и да ти ја кажам оваа радост. И ете, ќе бидеш нем и нема да можеш да зборуваш до тој ден додека не се остварат овие работи; затоа што не веруваше во моите зборови, кои ќе се остварат во нивно време.
Бидејќи Захарија остана на олтарот за време на овој разговор со ангелот, луѓето што беа во храмот беа изненадени што тој се забавуваше. А кога излезе Захарија, не можеше да зборува со нив, туку со знаци им покажа дека е без зборови. Тогаш луѓето разбраа дека тој имал видение во олтарот (Лк. 1, 18-22).
И кога Захарија го доврши своето стадо, се врати во својот дом, кој беше во планинскиот крај, во Хеврон, град на Јуда. Затоа што тој град бил еден од оние градови кои со ждрепка му припаѓале на племето на Јуда и бил одреден за живеење на свештеници (Ис. Нав. 21, 13; 1 Днев. 6, 65).
Кога се исполни она што го кажа ангелот и неплодната жена Елисавета го роди Јован, штом Захарија го напиша тоа име на таблата, веднаш му се отвори устата и му се одврза јазикот и почна да зборува, благословувајќи го Бога. И се исполни Духот на Светиот Захарија и на пророците, велејќи: Благословен да е Господ Бог Израилев, Кој го посети и го избави својот народ и ни го подигна рогот на спасението во домот на својот слуга Давид, како со векови зборува преку устата на своите свети пророци… А ти, дете, ќе се наречеш пророк на Севишниот, зашто ќе одиш напред пред лицето Господово да му го подготвиш патот (Лк. 68- 70,76).
