Во модерното време, единственото нешто што можеби се променило е тоа што голем број луѓе престанале да веруваат во магични дејства, а овие клетви добиле хумористичен карактер.
„Проклет да ти е плодот и породувањето“, „Семе ти е уништено“, „Сонцето никогаш не те стоплило“, „Ти немаше машки род“, „Не дај Боже да те стигна Божјата казна“, се само дел од клетвите кои ги имаат беше на место со векови.назад во најголемите емотивни набоји што народите си ги изговараа.
До денес, експертите од оваа област тврдат дека ништо не се променило. Со еднаква ревност продолжуваме да пцуеме.
Традицијата на клетви веројатно постои во сите култури во светот. Времето на настанување на овој израз се заклучува врз основа на неговата содржина: бидејќи основен поттик за појава на клевета е некого пцуењето со желба да му се случи нешто непријатно, јасно е дека тој настанал во античко време кога се веруваше на магичната моќ на зборовите.
Проклетството е секогаш поврзано со некоја одмазда. Мора да биде наполнет со емоции и да има силна енергија за да се реализира.
„Проклетството може да има потенцијал за одреден временски период. Традиционално важи до шестата генерација и само седмата генерација не ги чувствува последиците “, вели Предраг Петровиќ , кој се занимава со пцовки.
Тој нагласува дека клетвите се исполнуваат особено ако имаат голем енергетски потенцијал и ако тој што го изговара е силно испровоциран, а во исто време и невин.
Често се случува, објаснува Петровиќ, клетвите да се „семејни“ и да му се случуваат исти работи на целото семејство во ист временски период – на пример, ниту една жена во семејството да не раѓа машки деца или некои „ проклетство“ се повторува со генерации.
Најжестоки клетви се оние што ги „фрла“ родителот, а во народната поезија како „опасни“ клетви се споменуваат и оние што ги фрла девојка или сестра.
Се верува дека најстарото српско проклетство го изрекол царот Лазар , што многу влијаело на развојот на српската историја:
Цар Душан, на пример, бил проколнат неколку пати во текот на животот. Него прв го проколнал татко му Стефан Дечански. Тогаш црквата го проколна, бидејќи ја однел сопругата во Хиландар, па дури и од самата Цариградска патријаршија поради основањето на Патријаршијата. Народот подоцна помислил дека токму овие клетви доведоа до пад на династијата Немањиќ и на српското кралство.
Се колнеме и денес: Ништо не се сменило ниту седум века по проклетството на царот Лазар. Според Петковиќ, луѓето сè уште се склони да фрлаат пцовки на товар на емоциите.
„ Човечката природа не е променета, ниту се сменети основните принципи. Тоа е истиот принцип и човекот не ја смени својата структура, а луѓето се колнат и денес “, вели Петковиќ.
