На Балканот браковите меѓу различни народи често се контроверзна тема. Некои ги поддржуваат, некои ги предизвикуваат.
Особено внимание привлекоа браковите меѓу Албанки и Македонци, што, како што објавија медиумите во 2017 година, беше растечки тренд. Во еден таков текст, анонимен медиумски извор даде свое видување за ситуацијата.
– Кај нас статистички има повеќе жени отколку еден маж, што значи дека имаат многу широк избор при стапување во брак. Ако девојката не е мажена и не учи, а има над 20 години, околината ја третира „како да и е истечен мандатот“ и никој не ја сака. Затоа не одбиваат момци од друга националност што би се венчале со нив, макар тоа било преку агенција. За нив е поголем срам да останат неженети отколку да „одат по друга вера“ – го објасни тогаш своето мислење М.В.(37).
-Разликата во години, исто така, не им е проблем, важно е младоженецот да е добро ситуиран, да ја почитува сопругата, затоа се радуваат да стапат во брак со добростоечки Срби и Црногорци.
Најинтересно од се е што девојките од Албанија не се љубители на Албанците со т.н. Косово затоа што сметаат дека нивните жени немаат право на глас, тврди тој на оваа тема.
Марко Милутиновиќ од селото Дрежник кај Ужице со години барал жена за себе, а потоа решил да ја побара меѓу Албанките. Тој еднаш им објасни на медиумите како изгледа овој процес.
– Во Албанија одите три пати, првиот пат кога ќе се сретнете. Ако ви се допаѓаат, тогаш закажувате следниот состанок. На втората средба доаѓаш кај неа на кафе, оставаш 50 евра под шолјата, вака е албанскиот обичај, го зема мајката на идната сопруга.
– Потоа одиш во град со неа, нејзината мајка и преведувачот. Таму купуваш одело, златно синџирче и прстен (затоа што и тоа им е обичај), подоцна се враќаш дома на ручек, па после можеш да одиш – зборува Марко за албанските обичаи.
– За време на третиот сурет, во нивниот ресторан се случува свадба. Албанците инсистираат на тоа. На нивните свадби нема класичен автомобил и трубач, како на српските свадби, а младоженецот купува венчаница.
Марко вели дека Албанките се прости жени, ги сакаат истите работи како Србинките, а на оние кои велат дека бракот со нив е скап, Марко вели дека и нашите девојки се „скапи“, а Албанките се многу поскромни.
Битно им е мажот да е добар, да не ја малтретира сопругата, да не сакаат изневерување. Тие се тип што кога еднаш ќе заминат, никогаш не се враќаат. За нив разводот е срам, па затоа многу внимаваат во чија куќа влегуваат. Кога се договоривме да се венчаме, братот на Магнола дојде да види каде живеам.
Не им е гајле за пари, јас немам кола, одиме со автобус, ама нејзе не и пречи. Можам да и купам и патики за 1.000 динари, нема да се лути – вели Марко.
Марко вели дека пред неколку години трендот Србите да стапуваат во брак со Албанки бил многу поголем, а се чини дека е намален во последната година:
– Познавам многу Албанки кои се преселиле овде во Бајина Башта, Ариље, Луново село, сега ги има помалку. Таму долу нема толку многу девојки како порано. Сето тоа отиде во Германија, Англија, Грција. Мојата свекрва има десет деца, што е нормално во Албанија.
