Исповед на жена која сакала да се фрли под воз, но судбината сакала подоцна да се омажи за машиновозач
Тоа беше ден како и секој друг, но поради некоја причина Шарлот Ли почувствува дека нешто не е во ред. Сепак, таа отиде на работа, како и обично. Додека таа се возеше во возот, тој вриеше.
Таа со години се бореше со менталното здравје поради траумите од тинејџерските години, кога беше во насилна врска. Кога се симна од возот, почувствува дека повеќе не може да ја поднесе тежината на душата. Доста и беше од се.
Наместо да ја напушти станицата, таа отишла на пругата, сакала да стави крај на својот живот. Тоа беше импулсивна одлука која можеше да има трагичен исход доколку Дејв, машиновозачот на возот што се приближуваше, не ја запреше локомотивата навреме.
За нејзина среќа, Дејв не само што го запре возот, туку излегол од кабината и разговарал додека не почувствувал дека Шарлот е подготвена да побара помош.
Опишувајќи го овој настан од 2019 година, Шарлот (33), од Бредфорд, вели дека покрај траумата од младоста, ѝ била дијагностицирана и тешка депресија, анксиозност, посттрауматско стресно растројство (ПТСН) и гранично растројство на личноста.
„Денот кога се обидов да се самоубијам , не знам што точно го предизвика, но тоа беше импулсивна одлука. Ја облеков униформата и бев подготвен за работа, но нешто не беше во ред.
Кога излегов од возот, само седнав на перонот. Кондуктерот ме праша дали сум добро, а јас реков да. Сепак, забележа дека нешто не е во ред, па повторно ме праша дали сум сигурен. Одговорив потврдно и возот продолжи понатаму“.
Тогаш таа донела импулсивна одлука да тргне по шините. „Не сум сигурен кој пријавил дека сум на пругата, но следниот воз забави и застана далеку од мене.
Возачот Дејв и пришол и разговарал со неа околу половина час. „Колку што се сеќавам, разговаравме за обични работи, за нашите животи, но тоа беше доволно за да се извлечам од кризата. Животот веќе не ми изгледаше толку тежок.
Откако и дал простор да се смири, Дејв безбедно ја однел на следната платформа, каде ја пречекала полицијата и ја упатила до локалните служби за ментално здравје.
„Следниот ден решив да го најдам човекот кој беше толку љубезен кон мене по секоја цена . Преку Фејсбук и неговите колеги успеав да го најдам. Сега тој е мојот сопруг. Се венчавме кога бев бремена во 22 недела!“
Дејв и го спасил животот на Шарлот тој ден. „Еднаш го прашав дали некогаш имал обука за управување со кризи бидејќи тој ден беше извонреден. јас.
Се надевам дека луѓето што ја читаат мојата приказна ќе разберат дека иако би било идеално сите да имаме специјален тренинг за вакви ситуации, сите можеме да помогнеме со тоа што ќе бидеме сочувствителни и присутни“, вели Шарлот.
