Неговиот текст беше споделен речиси 7.000 пати за помалку од два дена.
Прочитајте:
„Денес е најтажниот ден во мојот живот. Како доктор родив многу трудници и секогаш кога ќе влезам во родилна сала барам од Бога да ги награди сите мајки. Болката која жените ја трпат во родилната сала е неопислива и во неа не се вклучени деветте месеци од бременоста. Тие поминуваат низ многу само за да донесат нов живот на светот.
Денеска плачев затоа што изгубив жена, не се молиме за вакви работи, но понекогаш Бог има други планови. Зошто случајот на оваа жена беше толку болен?
Не можела да има деца 14 години! Пробавме ИВФ и многу други методи познати на мажот, жената помина низ многу. На крајот, Господ почести, тоа беше надвор од науката и човечкото знаење. Беше бремена и покрај тоа што имаше цисти на јајниците и матка полна со фиброиди.
Нејзините фиброиди почнаа да исчезнуваат и се беше во ред, знаев дека Бог ќе го направи она што ни изгледа неверојатно од Неговата величественост и благодат.
По девет месеци, дојде време за породување, нејзиниот сопруг ја донесе во болница и јас брзо се откажав од се што правев за да ја посетам. Таа беше на породување со часови, по седум часа беше толку болно што решив да ја отворам.
Ја изгубивме, но бебето беше живо. Пред да почине, го држела бебето во раце и се насмевнала, рекла „Господ е најголем“, а потоа умрела. Бев шокирана и тажна, отидов кај нејзиниот сопруг да му кажам што се случило, а откако слушнав дека се онесвести, неговиот среќен ден се претвори во тажен.
Денеска изгубивме еден живот раѓајќи нов. Ве молиме почитувајте ги жените, бидејќи тие минуваат низ долината на смртта само за да донесат нов живот. Почитувајте ги вашите сопруги!
Носењето бебе девет месеци не е шега, а породувањето со часови само за да го родите вашето дете е огромна жртва. Го молам Бога да ги заштити сите што го читаат ова, особено трудниците, ве молиме чувајте ги во вашите молитви.
Ве молам, ако имате проблеми со вашата мајка и одбивате да и се јавите, ве молиме јавете ѝ се сега! Таа помина низ многу за да те роди!“, пишува „ Индекс(Архива)
