Иконата со три раце, според традицијата, ја исцелила раката на свети Јован Дамаскин кога била отсечена по наредба на калифот Дамаск
маченици Прокл и Илариј
Овие маченици биле домородци од Калипта во Азија, а Прокло бил вујко на Хилариј. Пострада во времето на Трајан. „Каков пол сте вие? праша судијата Прокл. Прокл одговори: „Моето семејство е Христос, а мојата надеж е мојот Бог“.
Кога судијата му се закани со мачење, Прокл рече: „Ако се плашиш да ја прекршиш заповедта на царот, да не паднеш во краткотрајни маки, колку повеќе ние христијаните се плашиме од прекршување на Божјата заповед, да не паднеш во вечни маки!“
Кога Прокл го мачеле, Илариј му пришол на судијата и рекол: „И јас сум христијанин“. По многу маки и двајцата биле осудени на смрт и тоа: Прокло бил распнат на крст, а Илариј бил обезглавен со меч. И двајцата отидоа на радост на својот Господ.
Твоите маченици, Господи, во своите маки примија непропадлив венец, од Тебе Боже наш, зашто со Твоја помош ги победија мачители и ја уништија немоќната дрскост на демоните: спаси ги нашите души со нивните молитви.
Преподобен Мајкл Малејн
Човек со благородно и богато потекло. Презирајќи ги земните богатства во младоста, се повлече на планината Малеа, во близина на Св. Таму горе, каде што се подвизувале, очистувајќи ги своите срца со пост и молитва. Подоцна имал многу ученици од кои најпознат е св. Атанасиј Атински. Заврши мирно околу 940 година.
Светиот маченик Голиндух
Персијка; се омажи за персиски волш и живееше во брак три години.Потоа имаше видение на ангел кој и го покажа другиот свет: страдањето на грешниците и неверниците и радоста на праведниците. Затоа го оставила својот сопруг и се крстила. На крштевањето го добила името Марија. Прогонувана од нејзиниот сопруг, таа ќе биде осудена на доживотен затвор.
Тој поминува 18 години во затвор, а не се колеба во својата вера. После тоа била фрлена во јама, но била спасена од Бога и пред страшна змија, но змијата не ја повредила. Кога некои зли млади момчиња биле испратени кај неа да ја осквернат, Бог ја направил невидлива за нивните очи.
Восхитени од нејзиното страдање, многу Персијци ја прифатија Христовата вера. Го посетила Ерусалим, каде што ја искривила ереста на Севиров, кој учел дека божеството во Христа страдало, поради што читале. Конечно, проповедајќи ја вистинската вера, таа умрела мирно во близина на градот Нисивија, во 587 година.
Света Вероника
Тоа е жената што крвари, која Господ ја исцели (Мат. 9, 20). Од благодарност кон Господ, нејзиниот исцелител, Вероника нареди да и се направи статуа на Господ Исус, пред која се помоли на Бога. Според традицијата, оваа статуа била зачувана до времето на императорот Јулијан Отпадникот, кој ја претворил во статуа на идолот Зевс.
Ова е еден од најретките случаи, во Источната црква да се користеле статуи на светци. Како што е познато, тоа подоцна стана општ обичај на западните цркви. Св. Вероника до својата смрт останала посветена на верата Христова и мирно се упокоила.
Светите маченици Теодор и Јован
Татко и син, по потекло Варангијци, кои биле крстени, потоа се преселиле во незнабожечкиот град Киев да живеат. Бесните незнабожци им ја срушија куќата и двајцата умреа за Христа. Нивните мошти почиваат во пештерите на Антони. Најмногу се молат бездетните и оние чии деца не се држат до нив.
Икона на Пресвета Богородица Троица
Иконата со три раце, според традицијата, ја исцелила раката на свети Јован Дамаскин кога била отсечена по наредба на калифот Дамаскин. Имено, свети Јован Дамаскин се борел против иконоборците и со букви и со зборови, но бил наклеветен и неправедно казнет.
Тој беше исцелен од Пресвета Богородица, додека се молеше пред оваа нејзина икона. Од благодарност за милоста, на нејзиниот лик и додал трета рака, поради што и го дал името Тројеручица.
Најголемото чудо „Троеручица“ го прави во душите на верните поклоници. Нејзината величествена, девствена фигура, полна со нежност и сериозност, ги тресе срцата на благочестивите поклоници, мистериозно се втиснува на мудрата душа и ја води кон духовна обнова.
Пресвета Богородица, како милосрдна Мајка, преку присуството на својата света икона го прави најголемото чудо – спасението на своите чеда во Христа. Како Богородица, треба да ѝ се молиме синовски да ги ублажи болките, неволјите и маките на сите, особено на православните Срби, на духовните потомци на преподобните Симеон и на Свети Сава, на сите оние кои многупати со солзи и крв платиле за својата истрајност во православната вера.
За крај, да се потсетиме на зборовите од една химна кон Богородица: „Сите ѝ се поклонуваме молејќи се: не го заборавај сродството, Богородице, на сите верни кои го почитуваат светиот лик на твојата икона“.
