Во сабота го славиме Водокрст, во недела Богојавление, а во понеделник Свети Јован Крстител.
„Кој се крсти со крст, тој пости на Водокрст “. Тоа се зборови кои станаа познати во нашата нација дека се пости овој голем празник. Во црковниот календар пишува дека на овој ден е задолжителен постот на масло.
На Водокрст се оди во црква, се пали свеќа за здравје, се чита молитва и се зема крст.
Водокрст е денот кога целиот свет се моли и повикува на покајание, за да се очисти од гревовите и да се удостои за Исус Христос.
Ноќта од сабота кон недела се отвора небото. Тогаш се верува дека Бог ги исполнува сите желби. Што треба да се направи? Почекајте полноќ, погледнете во небото и замислете 1 искрена желба. Обидете се да не им правите материјални желби, туку нешто по што навистина копнеете. Верувајте – чуда се можни.
Богојавление
Водици е исклучително значаен празник, бидејќи се слави во чест на потсетувањето дека мисијата на Исус Христос не започна со неговото раѓање, туку со неговото крштевање на 30-годишна возраст, кога Отецот, Синот и Светиот Дух се јавија заедно за прв пат (оттука и името Богојавление). Исто така, овој празник го означува крајот на некрстените денови кога во црквите не се вршат крштевки .
До Богојавление се поздравувавме со зборовите „Христос се роди, навистина се роди“ додека од Богојавление се поздравуваме со зборовите: „Бог се јави, навистина се јави“.
На Богојавление, задолжително одете во црква и земете осветено шише Богојавление вода што можете да го користите во текот на целата година.
Како се користи богојавленската вода?
Секогаш кога ќе се чувствувате уморни, нервозни, обесхрабрени – се прекрстувате, изговарајте кратка молитва: „Господи Боже наш, помилуј ја мојата грешна душа“, а потоа испиј три голтки Богојавленска вода.
Свети Јован Крстител
По Богојавление и Водици, како круна на овие три свети празници, доаѓа денот кога го славиме Свети Јован, човек толку чист што можел и самиот да го крсти Исус Христос.
Бидејќи Свети Јован е модел на чесност и праведност, во српскиот народ постои обичај луѓето да се браќаат и кумови „по Бога и Свети Јован“ на Свети Јован . Меѓу многуте обичаи, тој што се издвојува е да не се зема нож во раце, во знак на сеќавање на мачеништвото на Јован, кого кралот Ирод го пресече. Кој сака да го почитува овој обичај, се труди ден претходно да направи се за што му треба нож.
На децата на овој ден не им се дава ништо што е црвено – велат дека не е добро да се јаде или пие што е црвено, бидејќи бојата ја симболизира невино пролеаната крв на светецот.
Во ликот на свети Јован Крстител, треба да размислуваме и да ги најдеме нашите маани и слабости, места кои треба да ги поправиме за да се сообразиме со слика која не е за овој свет, туку за вечните векови.
Постигнувајќи го карактерот каков што Бог сака да бидеме, како што сака Бог да изгледаме, Свети Јован има слобода и храброст да повика на покајание, промена на умот и целосна преобразба на човечко суштество.
