Православна црква и нејзините верници денеска го одбележуваат споменот на Светиот маченик Калиник.
Се работи за христијански светец за кој се верува и се раскажува дека преобратил десетици илјади верници .
Роден е во Киликија и целиот свој живот го поминал проповедајќи ја христијанската вера. Меѓутоа, во една прилика, на пат за Анкира, денешна Анкара, бил заробен од еден пагански господар, суров принц Сакердон. Тој му се заканил дека ќе го фрли во маки ако не им се поклонува на паганските идоли.
– За мене секоја болка, без мојот Бог, е добредојдена како леб за гладен човек – му одговори Калиник на својот затворски чувар.
Тогаш кнезот му стави железни окови, со шајки внатре, и нареди да го одведат во градот Гангарски, бидејќи не смее повеќе да го мачи, а камоли да го погуби во Анкира. Откако многумина видоа колку може да издржи овој Божји човек, сите решија да ја примат Христовата вера.
Додека оделе во градот Гангарски, војниците биле жедни, а бидејќи немало вода, свети Калиник направил чудо – се помолил на Бога и од еден камен потоа течела вода.
Но, ништо не го поштедило од страдање – кога стигнале во градот Гангарски, свети Калиник мачитерите го фрлиле во оган. Тогаш светителот Му се помоли на Бога, велејќи: „Ти благодарам, Оче Небесен, што ме удостои за овој час, во кој јас умирам свет за твоето име“, и влегол во огнот. Кога изгаснал пожарот, тој бил мртов, но неговото тело било неповредено.
Денес се верува дека свети Калиник е заштитник на оние луѓе кои страдаат и страдаат поради нивните верувања и кои, како и тој, се подготвени да страдаат поради нивните принципи, треба да му се обратат и да се молат.
Обичаите на овој ден
Обичај е токму на овој ден, секој што е во неволја или неволја, оди во црква, пали свеќа и му кажува молитва на свети Калиник.
Кога се моли, тој треба да ги каже овие зборови:
„Твојот маченик, Господи, Калиник, во своите маки прими непропадлив венец од Тебе, Боже наш, зашто со Твојата помош ги победи мачители и го уништи немоќниот дрскост на демоните, спаси ги нашите души со неговите молитви.
