Драгица Миличановиќ Драга среде работно време во Одделението за интензивна нега во Здравствениот дом Ужице (ЗКУ) ја доби радосната вест дека е избрана за најдобра медицинска сестра во Србија според оценката на Здружението на медицински сестри техничари на Клинички Центар на Србија „Сестринство“. Денеска е Меѓународен ден на медицинските сестри и затоа денеска ќе ја славиме приказната за Драгица Миличановиќ Драга.
Одела на работа со конци, никогаш не се жалела, нема пациент што го одвратила: Таа е доктор Перл, ОМИЛЕНА ДОКТОРКА и НАЈДОБРАТА ФЛЕШ ЖЕНА
Уште од мала, во родното Ужице, имала желба да им помага на другите. Прво, таа сонуваше да ги учи новите генерации во воспитно-образовната работа со книги и знаење.
Во текот на пандемијата ковид 19, хероината на нашата приказна се бореше со таа болест. Оптимизмот и ентузијазмот за закрепнување, меѓу другото, и дадоа желба да им помогне на другите пациенти во тој тежок момент за сите одговорни медицински лица.
– Бев заразена со коронавирус, но набрзо се опоравив. Се вакцинирав. По 15 дена изолација се вратив на сменската работа.
Своето работно време го опишува како самопожртвуваност со голема одговорност, посветеност и емпатија.
– Секако, екот на пандемијата беше многу тежок и болен период за многумина од нас во бели мантили. Многу од нашите колеги ги загубија своите најблиски токму на работното место, каде што треба да доаѓаме одново секој ден. И тоа е голем предизвик и стрес, но се челичивме. За време на пандемијата работев во моите смени (прва, втора, трета). Исклучително е исцрпувачки кога немате слободен ден по 10-часовна ноќна смена, но повторно сте во ноќна смена. Ваквите денови се поретки, а пред сè, станаа поретки за време на најтешката пандемија.
Драга истакнува дека за среќа „не изгубиле никој од тимот во пандемијата“.
– Многумина од нас беа заразени и болни, но за среќа сите оздравевме. И се врати на најблиските и нивните сакани работни места.
Сонувам да патувам со моето семејство
Тоа што е мажена, мајка на две деца и баба, исто така, ја прави среќна жена. Синот Иван е дипломиран агроном, ќерката Ивана е студент по медицина, сопругот Драган работи привремено во Белгија, снаата Катарина е фармацевт, а нејзината миленичка е нејзината 20-месечна внука Дарија.
– Слободното време го поминувам со внуката Дарија. Нејзината чиста и искрена детска душа секој ден одново ми дава сила и енергија. Сонувам за патување каде би имале семеен одмор. Мирот го наоѓам и во долгите прошетки и одлично хоби за цвеќињата. Тоа ми ја враќа силата и ме прави повторно силен. Сонувам дека можеме да си дозволиме да патуваме каде било само за да бидеме заедно како семејство. Мирот го наоѓам во долгите прошетки и прекумерното хоби за цвеќињата. Ми ја враќа изгубената сила и повторно ме зајакнува.
– Не заминав во странство бидејќи семејството ми е многу важно и секогаш е на прво место. И пари ќе има… Најважно е што многу си ја сакам работата и секогаш ги советувам моите помлади колеги преку својата работа да станат добри, вредни, хумани и одговорни луѓе.Ако тоа го работиме со љубов, успех е загарантирана. Верувам дека „секој ден можеби не е прекрасен, но има нешто убаво во секој ден“.
Важно е младите да научат дека цената на успехот е трудот, посветеноста на работата, решителноста и љубовта кон напорната работа. Тие секогаш треба да бидат свои, да имаат верба во себе и успехот ќе дојде природно.
